Lifestyle

Uzależnione od kłopotów, czyli o tym, jak nie wchodzić ciągle do tej samej rzeki

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
17 lutego 2021
Fot. Pixabay / Unsplash / CC0 Public Domain
 

Wydaje ci się, że wszystko już wiesz. Że umiesz uczyć się z błędów przeszłości. Że dostałaś już w życiu nie jedną nauczkę, teraz to już naprawdę wystarczy być uważnym obserwatorem. Nic bardziej mylnego. Czas płynie, a ludzie, wydarzenia i sytuacje, które już znasz i które przysporzyły ci nie lada kłopotów nadal pojawiają się w twoim życiu. To jest jak błędne, zamknięte koło. Im bardziej próbujesz się uwolnić, tym bardziej brniesz w absurdy. Zupełnie jakbyś przyciągała te problemy. Jakbyś była od nich uzależniona.

Wiesz, dlaczego masz takie wrażenie? Nie potrafisz wyjść ze schematów postępowania, w których tkwisz od kilku, a może nawet kilkunastu lat. Jak w toksycznym związku, podejmujesz decyzje, które już znasz i których się nie boisz. Byle tylko nie wyjść poza strefę komfortu. Tymczasem skuteczne rozwiązywanie problemów wiąże się właśnie z rezygnowaniem z tego, co dobre, znane i wygodne. Żeby wyjść z koła życiowych, związkowych czy materialnych problemów, należy się z tymi problemami skonfrontować, a nie stale przed nimi uciekać…

Przykład 1: Ciągle wiążę się z toksycznymi partnerami

To jest jak dobrze działający mechanizm. Wychodzisz z jednego, złego związku, by za miesiąc lub dwa obudzić się u boku mężczyzny, który tylko z pozoru jest zupełnie inny niż ten poprzedni. Automatycznie wchodzisz w rolę, którą już kiedyś grałaś. I wypierasz, głęboko chowasz przed sobą samą to uczucie, że już przecież byłaś w tym miejscu… Potem przychodzi (nie)pierwsze kłamstwo, kłótnia, zdrada, oszustwo, przemoc… Cokolwiek. Jeszcze przez chwilę udajesz przed sobą samą i innymi, że wszystko jest w porządku. Wolisz to niż tłumaczenie, że znowu się pomyliłaś, a oni znowu mieli rację…

Przykład 2: Mam złe, jednostronne relacje z bliskimi i nie potrafię tego zmienić

Bardziej niż swoim szczęściem, przejmujesz się ich reakcją. Nie masz w sobie zdrowej asertywności, nie potrafisz grzecznie, ale stanowczo odmówić. Jesteś jakby więźniem relacji z najbliższymi: próbujesz żyć tak, by to oni byli zadowoleni, ale nie tak, by swobodnie oddychać. Paraliżuje cię myśl o rodzinnym obiedzie, na którym usłyszysz cięte komentarze i niewygodne pytania. Męczy cię to, ale nie potrafisz tupnąć nogą i powiedzieć: dość.

Przykład 3: Mam poczucie, że się nie rozwijam, ani zawodowo, ani życiowo

To wrażenie, że stoisz w miejscu lub kręcisz się w kółko. Że twoja codzienność składa się z powtarzalności, ale ta powtarzalność nie daje ci ani poczucia bezpieczeństwa, ani osobistej satysfakcji. Nie czytasz książek, które cię interesują, nie odkrywasz nowych rzeczy. I nie potrafisz przerwać tego schematu. Plany, które zapisujesz na kartce papieru nigdy nie wchodzą w życie.  Nie jesteś w stanie zmotywować się do niezbędnych działań i zmian. Krążysz, nie jesteś szczęśliwa, frustracja rośnie. A jednak wciąż powielasz te same zachowania.

Jak nie wchodzić dwa razy do tej samej rzeki? Nie wystarczy sama świadomość powtarzalności pewnych schematów i decyzji. Potrzebna nam głęboka przemiana, która idzie z wnętrza. Naszym problemem jest to, że pragniemy widzieć efekty jak najszybciej, tu i teraz. Tymczasem głęboka zmiana jest procesem, który może trwać miesiącami i latami. Jeśli chcesz wyjść dobrze znanych szablonów i ról, przede wszystkim wez odpowiedzialność za swoje życie. Co to znaczy? Nie chodzi o wpędzanie się w poczucie winy za każdy popełniony błąd. Chodzi o akceptację tych błędów i umiejętność zostawiania za sobą przeszłości. Pragnąc trwałych zmian, musimy nauczyć się zamykać za sobą pewne etapy. Na początek warto wizualizować sobie to zamykanie. Pomoże nam w tym z pewnością opanowanie podstaw medytacji.

Co dalej? Ciężka, żmudna praca nad sobą, polegająca przede wszystkim na stawianiu czoła rzeczywistości i wyzbyciu się złudzeń. Zamiast unikać konfrontacji z problemami, powinniśmy nauczyć się je jak najszybciej je rozpoznawać i szukać odpowiednich rozwiązań. Jak zawsze, kluczem do tych rozwiązań jest komunikacja. Nie odpowiada ci sposób, w jaki partner cię traktuje? Powiedz mu o tym. Wyznacz granice. Nie chcesz słyszeć komentarzy, które cię ranią? Nie pozwalaj na nie. Poinformuj bliskich, że sobie tego nie życzysz. Uwagi wynikające ze szczerej troski o ciebie mogą być wypowiedziane w sposób zachęcający do rozmowy. To ty decydujesz o tym, w jaki sposób przebiega dyskusja o twoich osobistych sprawach. Nie wiesz, jak wprowadzić nowe nawyki do twojej codzienności, jak zadbać o swój rozwój? Na początek narzuć sobie zadania, które są realne do wykonania. Najważniejsze to nie oszukiwać się.

Droga ku zmianom nie jest łatwa, ale jest procesem, który wspaniale nas rozwija. Życzę ci powodzenia.

 


Lifestyle

Rak tarczycy objawy – co powinno nas szczególnie zaniepokoić?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
17 lutego 2021
Rak tarczycy objawy - wczesne, skórne, diagnostyka
Fot. iStock
 

Rak tarczycy może dawać objawy zarówno wyraźne, jak i te mniej oczywiste. Jak w każdym przypadku choroby nowotworowej liczy się czas, bo im szybciej rozpoznany zostanie problem, tym skuteczniejsze może okazać się leczenie. Warto wiedzieć, jakie objawy daje rak tarczycy i jak na nie odpowiednio reagować.

Rak tarczycy — co to za choroba?

Rak tarczycy rozwija się z komórek pęcherzykowych tarczycy, które mają za zadanie produkować hormony takie jak tyroksyna (T4) i trijodotyronina (T3). Obecne w tarczycy komórki C, czyli komórki okołopęcherzykowe, wytwarzają z kolei hormon kalcytoninę, niezbędny do prawidłowej regulacji stężenia wapnia we krwi.

Tarczyca pełni ważne funkcje w organizmie, wpływając m.in. na regulację metabolizmu, czy prawidłową termogenezę organizmu. Rak tarczycy to złośliwy nowotwór, którego rozwój zaburza działanie tarczycy i zagraża życiu osób chorych. Rak tarczycy może przybierać kilka postaci. Do najczęściej rozwijającego się nowotworu tarczycy należy rak brodawkowaty tarczycy, znacznie rzadziej pojawia się rak pęcherzykowy, oraz rak anaplastyczny, który stanowi tylko kilka procent wszystkich przypadków nowotworów złośliwych tego narządu. Rak anaplastyczny, w przeciwieństwie do brodawkowatego i pęcherzykowego, cechuje się agresywnym przebiegiem z dalekimi przerzutami oraz złym rokowaniem.

Rak tarczycy objawy - wczesne, skórne, diagnostyka

Fot. iStock

Na rozwój raka tarczycy może mieć wpływ kilka czynników. Do najważniejszych należą czynniki genetyczne, czyli występowanie tego raka w rodzinie, co zwiększa zagrożenie. Ryzyko rozwoju raka tarczycy podnosi także styczność z promieniowaniem jonizującym (najczęściej podczas radioterapii w okolicy szyi), oraz niedobór jodu w diecie. Także płeć ma tu znaczenie — kobiety są aż czterokrotnie bardziej narażone na rozwój raka tarczycy, niż mężczyźni.

Rak tarczycy ogólnie jest nowotworem o dość dobrym rokowaniu, ale wszystko zależy od jego dokładnego typu, stadium zaawansowania i stanu ogólnego pacjenta. Im wcześnie wykryty jest rak tarczycy, tym większe szanse na zdrowie mają chorzy.

Rak tarczycy — objawy  

Rak tarczycy może objawiać się na kilka sposobów. Do najbardziej wyraźnych sygnałów obecności raka zaliczamy rozwój guzka na tarczycy. Guzek jest wyczuwalny pod palcami, najczęściej jest niebolesny i nieruchomy, posiada nierówną powierzchnię, ale może szybko się powiększać. Za powiększaniem się guzka idzie także widoczne zwiększenie obwodu szyi. Każda zmiana obwodu szyi, szczególnie ta szybko postępująca, powinna być powodem do pilnej konsultacji lekarskiej. Podobnie do wizyty u specjalisty powinna skłonić obecność powiększonych i twardych węzłów chłonnych na szyi, które nie mają związku z toczącą się infekcją.

Rak tarczycy objawy - wczesne, skórne, diagnostyka

Fot. iStock/Rak tarczycy objawy

Objawy, które rak tarczycy może dawać później

Objawy, jakie powoduje rak tarczycy mogą się zmieniać wraz z rozwojem choroby. Jeśli rak nacieka na sąsiadujące tkanki i daje przerzuty odległe mogą pojawiać się inne objawy:

  • ból szyi;
  • chrypka, której nie można zwalczyć;
  • problemy z przełykaniem;
  • uczucie duszności;
  • zmiana barwy głosu;
  • bóle kości w przypadku przerzutów do kości.

W przypadku raka rdzeniastego u części pacjentów pojawia się biegunka.

Rak tarczycy — objawy skórne i inne

Rak tarczycy może powodować objawy skórne, wynikające z towarzyszącej mu niedoczynności tarczycy lub jej nadczynności. Pacjenci mogą skarżyć się na suchą i bladą skórę, przewlekłe odczuwanie zimna, łamliwe i wypadające włosy, lub zwiększoną potliwość oraz ciepłą i wilgotną skórę.

Mogą pojawić się także inne objawy przy towarzyszącej niedoczynności. Należą do nich: osłabienie, zmęczenie, senność, problemy z koncentracją, obniżenie nastroju, stany depresyjne, zaparcia, kłopoty z miesiączkowaniem. Z kolei nadczynność tarczycy może objawiać się: nietolerancją gorąca, kołataniem serca, odczuwaniem duszności, drżeniem rąk, bezsennością, utratą masy ciała mimo dopisującego apetytu, nadpobudliwością.

Rak tarczycy objawy - wczesne, skórne, diagnostyka

Fot. iStock/Rak tarczycy objawy

Rak tarczycy — co robić, gdy objawy niepokoją?

Objawy, które może dawać rak tarczycy, powinny zostać jak najszybciej skonsultowane z lekarzem endokrynologiem. W przypadku podejrzenia raka tarczycy konieczna jest szczegółowa diagnostyka. Podstawą do postawienia prawidłowej diagnozy jest USG tarczycy i węzłów chłonnych. To badanie pozwala na uwidocznienie niewyczuwalnego w badaniu przedmiotowym guzka i ewentualnych zmian w węzłach.

Jeśli USG tarczycy wykaże patologiczne zmiany ogniskowe, lekarz wykonuje biopsję cienkoigłową, dzięki której pobrany zostaje materiał na wykonanie badania cytologicznego zmiany. Zazwyczaj dzieje się tak w przypadku guzka o średnicy powyżej 1 cm. W przypadku podejrzenia raka rdzeniastego lekarz może zlecić oznaczenie kalcytoniny, która jest markerem obecności tego nowotworu.

Po potwierdzeniu typu zmiany usuwa się całkowicie tarczycę (w szczególnych przypadkach tylko jej płat), zazwyczaj wraz z sąsiadującymi z nią szyjnymi węzłami chłonnymi. Jako leczenie uzupełniające w przypadku raka brodawkowatego lub pęcherzykowego, zaleca się leczenie jodem promieniotwórczym. W zależności od przypadku specjaliści mogą także zastosować radioterapię lub leczenie hormonami tarczycy. Chemioterapię stosuje się jedynie w konkretnych wskazaniach. Leczenie każdego pacjenta dobierane jest do potrzeb i możliwości indywidualnego przypadku.


źródło: www.mp.pl, www.onkonet.pl, zwrotnikraka.pl

Lifestyle

17 lutego – Święto Wszystkich Kotów

Redakcja
Redakcja
17 lutego 2021
Fot. iStock

17. lutego – to właśnie ta data powinna być wyróżniona w kalendarzu miłośników kotów! Kiedy 10 tysięcy lat temu na Bliskim Wschodzie rozpoczęła się wspólna historia kota i człowieka, nie przypuszczano pewnie, że wkrótce mruczki skradną serca milionom opiekunów na całym świecie. Spójrzmy, jak na przestrzeni wieków ewoluowała ta niezwykła relacja oraz jak rozwijała się wiedza o zdrowym żywieniu kotów.

Odkrycia archeologiczne wskazują, że koty towarzyszą człowiekowi od około 10 tysięcy lat – wówczas rozpoczął się proces udomowienia dzikiego przodka naszych dzisiejszych pupili, małego kota afrykańskiego (łac. Felis silvestris lybica). Od tego czasu więź mruczących czworonogów z ludźmi także ulegała wielu zmianom. Starożytni Egipcjanie darzyli koty szczególną czcią i szanowali je m.in. za pełnienie roli strażników magazynów zboża. Ochrona zapasów żywności sprawiła, że koty były cenione i otaczane opieką także przez rzymskich legionistów, Arabów, Hindusów, a średniowieczni żeglarze nie wyobrażali sobie morskiej wyprawy bez chociaż jednego kota na pokładzie. Nie zawsze jednak czasy były przychylne dla mruczków. Mroki średniowiecza były trudnym okresem dla kotów, gdyż były kojarzone z czarownicami i czarną magią. Jednak w czasach epidemii dżumy ponownie doceniono rolę kotów i po dziś dzień mruczący bohaterowie są traktowani we Włoszech, jak i w wielu innych krajach, jako wybawcy i są rozpieszczani przez mieszkańców.

Koty zasłużenie wróciły do swojej roli towarzyszy człowieka, członków rodzin a nawet… pomocników lekarzy. W latach 60. XX wieku zostały dostrzeżone terapeutyczne zdolności kotów, które stały się podstawą felinoterapii. Za prekursora felinoterapii uważana jest Nise da Silveira, brazylijska psychiatra, która jako pierwsza zdała sobie sprawę, że opieka nad zwierzęciem i budowanie więzi emocjonalnych pacjenta z kotem mogą przyczynić się do rehabilitacji chorych psychicznie osób. Dziś doskonale wiemy, że zwierzęta mają pozytywny wpływ na zdrowie fizyczne i psychiczne człowieka. Kontakt z kotem przynosi takie korzyści jak poprawa samopoczucia, obniżenie stresu i ciśnienia krwi (u opiekunów zwierząt występuje o 40% mniejsze prawdopodobieństwo zawału serca!), wzrost wydzielania endorfin, zmniejszenie objawów duszności. Dodatkowo, badania naukowe wskazują, że częstotliwość kociego mruczenia w zakresach od 20 do 140 Hz sprzyja leczeniu infekcji i obrzęków, a od 25 do 50 Hz oraz od 100 do 200 Hz wpływa pozytywnie na gojenie się kości, mięśni, ścięgien i więzadeł.

Współczesne czasy wyniosły koty wręcz do rangi celebrytów, a nawet i milionerów! Tommassimo mieszkający we Włoszech odziedziczył fortunę po swojej zmarłej opiekunce, a w 2005 roku pojawiło się pierwsze wideo na YouTube pokazujące kota i dające początek światowemu trendowi mruczków w internecie, które tak kochamy oglądać!

Wyjątkowe potrzeby żywieniowe kotów

Od momentu udomowienia kotów w genotypie tych zwierząt nie zaszły istotne zmiany. Powoduje to, że dzisiejsze koty mają zbliżone potrzeby m.in. łowieckie i żywieniowe do swoich prapradziadków.  Jako bezwzględni mięsożercy koty wymagają w swojej diecie składników pochodzenia zwierzęcego, ponieważ tylko z nich mogą uzyskać niezbędne substancje odżywcze jak np. witaminę A w formie retinolu czy aminokwas taurynę. Na wyjątkowe potrzeby pokarmowe zwierząt domowych odpowiadają pełnoporcjowe karmy, których historia sięga przełomu XIX i XX wieku. Do lat 20. XX wieku produkty te były uważane za dobro luksusowe i tylko nieliczni opiekunowie mogli sobie na nie pozwolić. Na przełomie lat 30. i 40. w brytyjskiej fabryce Forresta Marsa zaczęła powstawać mokra karma Kit-e-ration i coraz więcej kotów mogło liczyć na zbilansowany posiłek.  Rok 1963 to początek marki Whiskas, której nazwa pochodzi od angielskiego słowa whiskers czyli kocie wąsy. Whiskas po dzień dzisiejszy jest odpowiedzią na naturalne i wyjątkowe potrzeby mruczków na każdym etapie ich życia. Obecnie jest dostępnych wiele rodzajów kompletnych i zbilansowanych karm oraz przysmaków dla kotów. Pokarmy te są dostosowane do dokładnie poznanych wymagań tego gatunku zwierząt. Dzięki licznym badaniom stopniowo odkrywano, jakie są szczególne potrzeby żywieniowe kotów. W 1950 roku powstał Instytut Nauki o Zwierzętach Waltham, stanowiący zaplecze naukowe dla wszystkich marek firmy Mars. To właśnie w tym ośrodku w latach 80. ustalono, że tauryna jest niezbędna w diecie kotów oraz potwierdzono, jakie ilości tego aminokwasu będą dla nich odpowiednie. Z kolei w 1970 powstało Europejskie Stowarzyszenie Producentów Karmy dla Zwierząt Domowych zrzeszające 20 krajowych organizacji reprezentujących ok. 450 firm produkujących karmę dla zwierząt domowych, a jego celem jest określanie norm żywieniowych do tworzenia kompletnych receptur karm dla psów i kotów.

Koty towarzyszą nam od tysięcy lat, wspierają nasze zdrowie i koją emocje. Bądźmy więc dla nich najlepszymi przyjaciółmi i pamiętajmy o naszych mruczkach, każdego dnia pielęgnując tę wspaniałą więź. Codziennie dbajmy o czworonożnych członków naszych rodzin, a 17. lutego niech będzie jednym z 365 Dni Kota w roku, kiedy mogą liczyć na naszą miłość, odpowiedzialną opiekunę i zdrowy posiłek.

Fot. Materiały prasowe


Ponad 85 000 Współpracowników Mars Petcare w 55 krajach codziennie tworzy lepszy świat dla zwierząt. Dzięki współpracy z wiodącą instytucją naukową, jaką jest Instytut Nauki o Zwierzętach WALTHAM™ zaspokajane są zdrowotne i żywieniowe potrzeby ponad 400 milionów zwierząt domowych, czyli połowy ich populacji na świecie. Zespół ekspertów z Waltham zapewnia naukowe wsparcie przy tworzeniu portfolio ponad 50 globalnych marek Mars Petcare m.in.: PEDIGREE®, WHISKAS®, SHEBA®,  PERFECT FIT™, CESAR®, ROYAL CANIN®, IAMS®, EUKANUBA®. Firma umożliwia także opiekę weterynaryjną poprzez największą na świecie sieć szpitali dla zwierząt, w tym BANFIELD™, BLUE PEARL™, VCA™, LINNAEUS, ANICURA i ANTECH.


Zobacz także

Jak wychować chłopca na dobrego mężczyznę. 10 wskazówek dla rodziców

Skończył ci się tusz? Nie wyrzucaj szczoteczki! Jeszcze się przyda

Jak skutecznie dodać skórze blasku i wygładzić jej koloryt, a efekt zatrzymać na kilka miesięcy?