W związku musisz pozostać sobą. Tych 5 rzeczy pod żadnym pozorem nie wolno ci zmieniać

Ewelina Celejewska
Ewelina Celejewska
4 maja 2018
Fot. iStock/South_agency
Następny

„Bo w związku trzeba się dotrzeć” albo „Związek to sztuka kompromisów” – wszystkie znamy te mądre rady, które sprowadzają się do tego, żeby porzucić niektóre swoje przyzwyczajenia i nawyki, potrzeby, plany czy marzenia. Łatwo się zatracić, gdy bardzo się kogoś kocha. Kiedy można ustąpić, a kiedy nie? Z czego można zrezygnować, a czego pod żadnym pozorem nie wolno zmieniać (w sobie i swoim życiu)? Trudno czasem znaleźć złoty środek.

Wiadomo – chcemy, żeby było jak najlepiej. Kłótnie, awantury, ciche dni to ostatnie na co jest miejsce w związku. Teoretycznie wiemy, że każdy z nas jest odrębną jednostką. Mamy inne plany, potrzeby i marzenia. Jesteśmy innymi ludźmi, reagujemy na swój sposób, mamy pewne charakterystyczne cechy i zachowania. Wiemy jednak, że życie z drugim człowiekiem wiąże się z kompromisami. Czasem przychodzą one łatwo, innym razem wymagają bitwy. Podświadomie wiemy, że nieustanne batalie nie są dobre dla związku. Ale wywracanie całego swojego życia do góry nogami i „układanie się” pod partnera też jest szkodliwe. Łatwo zatracić siebie w tym dążeniu do stworzenia idealnego związku.

Jest kilka rzeczy, z których nigdy nie powinnaś rezygnować czy zmieniać. Jeśli to zrobisz, szybko odczujesz konsekwencje – będziesz czuła się niezadowolona, zastraszona, a w rezultacie zgorzkniała i nieszczęśliwa. Kompromis? Tak. Docieranie się? Tak. Ale, na Boga, wszystko w granicach rozsądku.

Kontakty z rodziną i przyjaciółmi

„Albo on/ona/oni albo ja!”? Że co, proszę? Jak można w ogóle stawiać kogoś, kogo podobno się kocha, przed takim wyborem? Zrozum, że twój partner nie może oczekiwać, że zerwiesz kontakt z kimś, kto jest ci bliski, przede wszystkim mowa o rodzinie. Kłótnie i niesnaski (np. z teściami) zdarzają się często. Taki urok relacji – bierze się partnera wraz z całą jego rodziną, czy się tego chce, czy nie. Owszem, trzeba wypracować jakąś metodę, by inne osoby z najbliższego otoczenia nie ingerowały zbytnio w wasz związek. Żadna ze stron nie może jednak oczekiwać, że partner zerwie kontakty z rodziną i znajomymi. Jeśli czujesz, że twoja matka, ojciec czy kuzynka niszczą ciebie i twój związek, decyzja o odsunięciu się od nich powinna należeć tylko i wyłącznie do ciebie.

strona 1 z 2
druga część artykułu na następnej stronie

Jak ogień i lód. Czy romans introwertyka z ekstrawertykiem ma szansę przetrwać?

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
4 maja 2018
Fot. iStock/Anchiy
Fot. iStock/Anchiy
 

Ty – wybuchowa, głośna. Dosadnie mówisz o tym, co czujesz, czego ci trzeba, co cię zdenerwowało. „Eksplodujesz” emocjami, oczyścisz się i zapomnisz. On, klasyczny introwertyk, zapamięta to na długo, będzie przeżywał i wracał do tego myślami, analizując i dusząc w sobie uczucia, wątpliwości, ból. Niejednokrotnie zastanawiał się jak to możliwe, że jesteście razem. Bo czy romans introwertyka z ekstrawertykiem ma szansę przetrwać jako coś trwałego?

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że nie. Przecież ekstrawertyk, z natury głodny uwagi i potrafiący o nią skutecznie zawalczyć jest tak skoncentrowany na sobie, że przegapi potrzeby i emocje zamkniętego w sobie introwertyka. Taka relacja może trwać jako jednostronny związek, gdzie jedna strona jest jedynie dawcą, druga jedynie biorcą. Nie operujmy jednak stereotypami, bo w sprawach serca czasami przeciwieństwa przyciągają się tak mocno, że wszystko się zmienia. Zwłaszcza, gdy introwertyk spotyka ekstrawertyka.

Jeśli jesteś ekstrawertykiem, nowy związek z introwertykiem może mieć dla ciebie niezwykły urok. Twój introwertyczny partner tak wspaniale umie słuchać, że sam zaczynasz poświęcać czas na zastanowienie się nad swoimi uczuciami i myślami – bardziej niż kiedykolwiek. I ty również słuchasz bardziej uważnie innych. Masz w sobie nowo odkryte poczucie wewnętrznego spokoju.

Jeśli jesteś introwertykiem, nowy związek z ekstrawertykiem może na początku wydawać się tak ekscytujący. Twój ekstrawertyczny partner zna tylu ludzi, kocha przygody i wydaje się być swobodny w każdej sytuacji społecznej. Czujesz się przy nim bezpiecznie, robisz różne rzeczy, których sam nigdy byś nie zrobił.

A co potem?

Po pewnym czasie stała narracja ekstrawertyka może stać się dla ciebie nużąca. Weekendy spędzane na rozmowach z ludźmi, których nie znasz – męczące.  znużona. Znów pragniesz spokoju, wyjazdu tylko we dwoje i podróży w ciszy. Gdy pojawiają się pierwsze problemy w tej relacji, wolisz poświęcić czas na przemyślenie całej sprawy. Ale twój ekstrawertyczny partner chce teraz właśnie rozmawiać. Stopień tej interakcji może cię wyczerpać. Możesz czuć, że zatracasz w tym związku siebie. Zastanawiasz się, czy ten, kogo kochasz jest zbyt powierzchowny. Martwisz się, że jego potrzeba by być w gronie innych osób oznacza, że ​​traci zainteresowanie tobą.

Tymczasem, jeśli jesteś ekstrawertykiem, styl i tempo twojego introwertycznego partnera zdają ci się cię ograniczać. Jej lub jego pragnienie spokojnego czasu „we dwoje” może sprawić, że poczujesz się poirytowany, znudzony, a nawet rozdrażniony.  Twoja potrzeba angażowania się w relacje z innymi, ważne źródło twojej energii, wydaje się zagrożona.

Chcesz zaangażować się w świat, ale twój introwertyczny partner woli go obserwować. Trudno ci to zrozumieć. Możesz się martwić, że uczucia ukochanego w stosunku do ciebie się zmieniły, ponieważ ona lub ona potrzebuje tyle czasu tylko dla siebie.

Czy to już koniec?

Niekoniecznie. Wiele par ekstrawertyk-introwertyk ma szczęśliwe i udane związki. Kluczem jest zrozumienie swoich natur. Ta introwertyczna niekoniecznie oznacza nieśmiałość, dyskomfort w związku z emocjami, nieśmiałość czy skrytość. Podobnie ekstrawertyczna niekoniecznie oznacza bycie bardzo towarzyskim, płytkim, głośnym lub „bez zahamowań”. Introwertycy mają skłonność do wewnętrznej motywacji i posiadania bogatego, wewnętrznego życia. Ekstrawertyków motywują interakcje z innymi ludźmi lub ich środowiskiem zewnętrznym. Introwertycy ładują swoje akumulatory w samotności. Ekstrawertycy czerpią energię z spędzania czasu z innymi.

Jednak badania sugerują, że wielu introwertyków spędza tyle samo czasu z innymi ludźmi, co ekstrawertycy i lubią oni mówić tak samo, jak ekstrawertycy. Różnica polega na wrażliwości obu typów osobowości na nadmierną stymulację. Wielu introwertów jest wrażliwych na nadmierne pobudzenie spowodowane dużą liczbą osób wokół  lub zbyt głośnym zachowaniem innych.  Wielu ekstrawertyków nudzi się lub męczy, jeśli spędzają zbyt dużo czasu w samotności lub nie wchodząc w interakcje z otoczeniem.

Podsumowując, zarówno ekstrawertycy, jak i introwertycy mogą stać się zbyt wrażliwi, ale na różne rzeczy. Aby stworzyć udany związek, konieczne jest zrozumienie, docenienie i zaakceptowanie różnic.


Na podstawie: psychcentral.com

 


4 typy pokarmów, które wprowadzają cię w zły nastrój. Oraz cztery, które poprawią humor

Redakcja
Redakcja
4 maja 2018
Fot. iStock/ guruXOOX
Następny

Mówi się, że jesteśmy tym, co jemy. I jest wiele prawdy w tym powiedzeniu. Jeśli stawiamy na dietę bogatą w niezbędne składniki odżywcze, nasze ciało i mózg będą za to wdzięczne. Jedzenie śmieciowych pokarmów działa odwrotnie. Pojawiają się problemy z cerą, tycie, gorsze samopoczucie. Nie trzeba się wiele zastanawiać, co jest dla nas najlepsze. 

Jedzenie wpływa nie tylko na nas fizycznie, ale także na nasz stan psychiczny i emocjonalny. Jedzeniem możemy poprawiać samopoczucie, ale również sprawić, że zabraknie energii, pojawią  się czarne myśli i niechęć do podejmowania działań. To nasza decyzja, czy sięgniemy po dobre produkty, które wesprą lepszy nastrój, czy po złe, których eksperci od żywienia zalecają unikać.

źródło: www.totalbeauty.com

 

Zobacz także

Fot. iStock/KatarzynaBialasiewicz

Kilka rzeczy, które robią kobiety, a o których nie masz pojęcia. Nie zawsze jesteśmy świadome piekła, w którym żyjemy

Fot. iStock

Być matką to stracić część siebie. Bilans zysków i strat

Przemoc emocjonalna

Przemoc emocjonalna. 20 sygnałów ostrzegawczych, których nie można przegapić