Czasem tak niewiele trzeba, aby sobie pomóc i poprawić relacje w związku

Centrum Zdrowej Skóry
Centrum Zdrowej Skóry
28 marca 2017
Fot.Materiały prasowe
 

Seks. Słowo wytrych. Chętnie o nim mówimy, ale niezobowiązująco, najczęściej rozmawiamy o seksie innych. Bo gdy pojawia się w naszej sypialni problem, rozchwytywany wcześniej seks, zamienia się pilnie strzeżony sekret, nasze bolesne tabu.

Niestety, łóżkowe problemy, choć zdarzają się często i czasem są jedynie przejściowym etapem w związku, bywają jednak ukrywane i zbyt wstydliwe, by szukać pomocy. Do seksuologa chodzimy niechętnie, a wokół samej dyscypliny naukowej, jaką jest seksuologia, narosło wiele fałszywych przekonań i stereotypów. Szkoda, bo czasem tak niewiele trzeba, aby sobie pomóc i poprawić relacje w związku.

Czy zajmuje się seksuologia i jak może nam pomóc?

Przeczytajcie koniecznie ekspercki artykuł autorstwa dr hab. Józefa Haczyńskiego – specjalisty chorób wewnętrznych i seksuologii, bo ta dziedzina medycyny, to znacznie więcej niż „Sztuka kochania” czy ostatnia deska ratunku.


 

Seksuologia jest nauką o życiu płciowym człowieka i zaburzeniach czynności płciowych, czyli zajmującą się szeroko pojętą ludzką seksualnością, potrzebami seksualnymi (także ich zaburzeniami lub brakiem takich potrzeb), prawidłowym życiem seksualnym zarówno w sferze ciała, jak i ducha, odczuwanymi uczuciami i relacjami z innymi ludźmi, a także resztą otaczającego świata.

seksuologia

Zarówno pojęcie normy w seksuologii, jak i definicja zdrowia seksualnego są bardzo trudne do określenia. Definicja Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) traktuje zdrowie seksualne w sposób kompleksowy, jako integrację wielu aspektów naszego życia ważnych dla pozytywnego rozwoju osobowości, komunikacji i miłości. Definicja wyróżnia aspekty biologiczne, emocjonalne, intelektualne i społeczne.

Pojęcie normy w seksuologii jest pojęciem wielopłaszczyznowym. Należy w nim uwzględnić bardzo ważne czynniki takie, jak normy medyczne oraz kulturowe. Normy medyczne zdrowia seksualnego opierają się na definicji zdrowia seksualnego Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10) oraz Deklaracji Praw Seksualnych z 2002 roku rekomendowanej przez WHO.

Ze względu na wielopłaszczyznowość tej sfery życia, nawet niewielkie zmiany lub zaburzenia, czasem ograniczone tylko do jednego z elementów złożonej struktury seksualności, będą miały mniejszy lub większy wpływ na pozostałe aspekty, a w konsekwencji na nasze zdrowie seksualne.

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

Nieprawidłowe funkcjonowanie w sferze seksualnej może prowadzić do wielu zaburzeń w obszarach psychiki, w funkcjonowaniu w relacjach partnerskich, w rodzinie, w kontaktach międzyludzkich i w społeczeństwie. Zaburzenia zdrowia seksualnego mogą być przyczyną powstawania kompleksów, obniżonej samooceny, poczucia niskiej wartości, pogorszenia jakości życia, prowadzić do drażliwości, konfliktów i napięć w relacjach partnerskich, doprowadzając w konsekwencji do oddalania się od siebie partnerów i nakręcania spirali, która może spowodować zakończenie związku.

Zdrowie seksualne ma również ogromny wpływ na nasze zdrowie biologiczne i psychiczne. Zaburzenia psychosomatyczne, stany depresyjne, zespoły nerwicowe, skoki ciśnienia tętniczego, kłopoty ze snem, zespoły przygnębienia i przewlekłego zmęczenia,  zaburzenia rytmu serca, zaostrzenia dolegliwości gastrycznych, to tylko nieliczne przykłady wpływu zaburzeń seksualnych na zdrowie.

Z drugiej zaś strony…

Stres, pośpiech, niewłaściwe odżywianie, przewlekłe choroby i stosowane leki, to tylko niektóre z czynników mających wpływ na wiele aspektów życia i zdrowia, w tym również na nasze zdrowie seksualne. Klasycznym przykładem są zaburzenia gospodarki lipidowej (podwyższone stężenie cholesterolu i/lub triglicerydów), nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, palenie papierosów. Wszystkie te problemy zdrowotne prowadzą do uszkodzenia wewnętrznej wyściółki naczyń krwionośnych, czyli śródbłonka, a w dalszym etapie do wystąpienia miażdżycy i jej następstw, takich jak np. udar mózgu, zawał  mięśnia serca, czy nagła śmierć sercowa. Nie każdy z nas wie, że uszkodzenie funkcji śródbłonka drobnych naczyń krwionośnych może prowadzić do zaburzeń seksualnych, takich jak zaburzenia erekcji, które na wiele lat mogą wyprzedzać inne objawy miażdżycy. Należy pamiętać, że istnieje wiele połączeń między różnymi przewlekłymi chorobami funkcjami seksualnymi. Niektóre leki stosowane do leczenia innych chorób mogą również negatywnie wpływać na różne funkcje seksualne i aspekty zdrowia seksualnego. Czasem samo tylko rozpoczęcie leczenia choroby podstawowej, czy wyeliminowanie czynników szkodliwych albo zastąpienie jednego leku innym, może diametralnie poprawić funkcjonowanie w sferze seksualnej.

Ze względu na złożoność problematyki zdrowia seksualnego istotnym elementem jest kompleksowe, całościowe i indywidualne podejście do każdego pacjenta zakładające, że stan umysłu, ducha i ciała wzajemnie wpływają na siebie i że należy leczyć cały organizm, a nie tylko jego chorą część.

Holistyczne podejście do problematyki zdrowia seksualnego wymaga wiedzy interdyscyplinarnej, cierpliwości, atmosfery zaufania, poczucia bezpieczeństwa i czasu poświęconego każdemu pacjentowi. Ze strony pacjenta ogromną barierą przed wizytą u lekarza seksuologa jest wstyd, skrępowanie, zażenowanie, lęk przed oceną ze strony lekarza czy czasem nawet nieumiejętność nazwania problemu. W wielu przypadkach nieoceniona jest również rola partnerki lub partnera, którzy wykazują zrozumienie i wspierają podjęcie decyzji o wizycie u specjalisty i rozpoczęciu procesu leczenia.

Panowie najczęściej zgłaszają się do lekarza seksuologa z powodu pojawienia się kłopotów z osiąganiem lub utrzymaniem erekcji (wzwodu) członka, problemów związanych z wytryskiem przedwczesnym lub z osiągnięciem satysfakcji seksualnej. Z kolei często dolegliwością pań zgłaszających się do lekarza seksuologa jest problem z osiągnięciem orgazmu, kłopoty z nawilżeniem pochwy czy bolesność w czasie stosunków.

Problemy dotyczące par – zarówno małżeństw, jak i będących w związkach nieformalnych – spowodowane są pojawieniem się kryzysu i narastającymi nieporozumieniami.

Obecnie wiele z tych problemów dotyczących naszego zdrowia seksualnego, można skutecznie leczyć. Często jednak takie leczenie wymaga kilku wizyt, badań diagnostycznych czy farmakoterapii. Ogromne znaczenie w całym procesie leczenia może mieć również właściwa edukacja seksualna, klaryfikacja wartości czy wsparcie psychologiczne.

Wystarczy tak (nie)wiele – trzeba przełamać skrępowanie, wstyd i zgłosić się do lekarza seksuologa, porozmawiać o problemie z lekarzem innej specjalizacji, np. przy okazji rutynowej wizyty w gabinecie ginekologicznym, czy zasięgnąć porady psychologa.

Lekarze i psycholodzy, niezależnie od osobistych i religijnych poglądów, zawsze powinni respektować normy medyczne i realizować zasady promocji zdrowia seksualnego rekomendowane przez WHO.

logo CMD3 transparentne

Centrum Medyczne Damiana

Al. Zjednoczenia 36
Tel. 22 566 22 22


prof. jozef haczynski-awatarAutor

dr hab.n.med. Józef Haczyński – specjalista chorób wewnętrznych i seksuologii


Artykuł powstał we współpracy z Centrum Medycznym Damian


Plastyka powiek górnych i dolnych. Na czym polega blefaroplastyka?

Centrum Zdrowej Skóry
Centrum Zdrowej Skóry
5 kwietnia 2017
Fot iStock / shvili
 

Twoja skóra wokół oczu stała się wiotka? Zaobserwowałaś u siebie tzw: „worki pod oczami”? Próbowałaś już wszystkiego a rezultatów nie widać? Skonsultuj się z lekarzem chirurgiem plastykiem, który przywróci Twojej twarzy młodzieńczy wygląd.

Skóra wokół oczu i powiek starzeje się znacznie szybciej niż w innych okolicach naszego ciała. W okolicach dolnych powiek tworzą się wtedy tzw. worki pod oczami, natomiast w przypadku powieki górnej, wiszący nadmiar skóry może nawet ograniczać widzenie.

Wobec tego jest to problem nie tylko estetyczny, ale i zdrowotny. Operacja plastyczna powiek górnych i dolnych nazywana blaferoplastyką umożliwia w szybki sposób pozbycie się go!

Kiedy wykonać zabieg?

Plastyka powiek górnych i dolnych to krótkotrwały zabieg, który daje długotrwałe efekty. Dzięki operacji, skóra twarzy staje się odmłodzona i zyskuje młodzieńczy wygląd. Opadający do tej pory fałd skóry oraz „worki pod oczami” zostają usunięte, a to powoduje, że nasza twarz zyskuje wyrazistość i witalności. To często przekłada się na nasze ogóle samopoczucie, stajemy się pewniejsi siebie i  bardziej otwarci na otaczających nas ludzi.

Zabieg

Sam zabieg jest krótki i bezbolesny, wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym.  Bezpośrednio po wykonanej plastyce powiek pacjent może udać się do domu, pamiętając  o zaleceniach lekarskich.

Postępowanie pooperacyjne

Okres rekonwalescencji po operacji jest niezwykle ważny i wymaga szczegółowego omówienia z pacjentem. Szwy zdejmowane są w 4 – 5 dobie po zabiegu. W przypadku kiedy jest taka potrzeba już po tygodniu pacjent może wrócić do codziennej aktywności. Zaleca się również wykonywanie zabiegu w czasie wiosny, zimy lub na jesień, a po zabiegu należy chodzić w ciemnych okularach.

Centrum Zdrowej Skóry

Ul. Racławicka 27
Tel. 602 300 011


Autorka:

Grażyna Jóźwiak-Zimiska-awatarLek. med. Grażyna Jóźwiak-Zimińska

Specjalista chirurgii plastycznej, dyplomowany lekarz medycyny estetycznej, członek Polskiego Towarzystwa Lekarzy Medycyny Estetycznej „POLME”.


Testy skórne i pokarmowe, odczulanie dzieci. Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o diagnozowaniu alergii

Centrum Zdrowej Skóry
Centrum Zdrowej Skóry
28 marca 2017
Fot. iStock / bluecinema

Jeśli zauważyłaś u swojego dziecka objawy alergii np. nawracający katar lub swędzące oczka, koniecznie udaj się do lekarza. Specjalista określi, czy konieczne jest wykonanie testów skórnych i pokarmowych. Potwierdzą one czynnik, przez który pojawiają się objawy alergii. Podczas wizyty lekarz na podstawie wywiadu określi rodzaj testu oraz wybierze alergeny, które pomogą w ocenie uczulenia. Na temat testów porozmawialiśmy z alergolog dr n. med. Aleksandrą Kucharczyk z Centrum Medycznego Damiana.

– U dzieci testy robi się wtedy, kiedy widzimy, że ewidentnie utrzymują się zmiany skórne o charakterze alergicznym. Takie testy zaleca się wykonywać u dzieci powyżej 5. roku życia, ponieważ wtedy można je wykonać technicznie – dziecko w tym wieku jest bardziej cierpliwe i łatwiej znosi przebieg i czas wykonywania testów – twierdzi dr Aleksandra Kucharczyk. – Wielu dorosłych traktuje te testy, zwłaszcza pokarmowe, jako screening wykonywany co jakiś czas, jak np. morfologię. To jest błąd, ponieważ testy pokarmowe są takim badaniem, które ma dosyć ograniczone wskazania. Powinny być najpierw objawy, żeby w ogóle kierować się na to badanie. Nie możemy go traktować na zasadzie: a może mam alergię, to sobie sprawdzę – ostrzega.

Zanim zdecydujemy się na testy, ważne jest, żeby określić objawy, które nas niepokoją. – Do wyniku zawsze podchodzi się w kontekście klinicznym, czyli tego, jakie są objawy. Inaczej nie można ich zinterpretować. Zbyt często wychodzą albo totalnie tam, gdzie pacjent nie ma objawów, albo ujemne tam, gdzie widzimy, że ta alergia może być – dodaje Kucharczyk.

W rutynowej diagnostyce alergologicznej wykonuje się przede wszystkim dwa rodzaje testów: skórne testy punktowe oraz naskórkowe testy płatkowe, które różnią się rodzajem reakcji immunologicznej zachodzącej w trakcie testu, sposobem wykonania oraz czasem odczytu wyniku.

Na stronie Centrum Medyczne Damiana czytamy, że skórne testy punktowe wziewne i pokarmowe są szczególnie przydatne w diagnozowaniu uczulenia na alergeny powietrznopochodne, czyli zawieszone w powietrzu, takie jak pyłki roślin (traw, drzew i chwastów), roztocze kurzu domowego, alergeny sierści zwierząt lub grzyby pleśniowe. Znajdują zastosowanie również w rozpoznawaniu alergenów odpowiedzialnych za alergiczne i całoroczne zapalenia spojówek i błony śluzowej nosa oraz astmy.

Na czym polegają testy skórne?

Testy polegają na tym, że na skórze przedramienia nakłada się krople wyciągów alergenowych. Później każdą z nich delikatnie się nakłuwa i powstaje coś w rodzaju delikatnego zadrapania po to, aby wprowadzić odrobinę alergenu podnaskórkowo. Czekamy 15 minut na odczyt. Jeżeli test jest dodatni, to mierzymy wielkość bąbla, który się tworzy w miejscu, w którym dochodzi do reakcji alergicznej. Wynik równy lub powyżej 3 milimetrów daje potwierdzenie, że wynik jest dodatni. Testy skórne najlepiej wykonywać co 2-4 lata.

– Sam wynik testów skórnych, który często może być fałszywie dodatni, nie jest powodem do wprowadzenia diety eliminacyjnej. Czyli: jeśli test jest dodatni, ale dziecko nie reaguje na produkt, mamy obowiązek przeprowadzenia próby prowokacyjnej – twierdzi dr Aleksandra Kucharczyk. – Jeśli wyszedł dodatni wynik próby prowokacji, należy odstawić na dwa tygodnie produkt, który uczula.

Jak przygotować się do badania?

Aby wynik testów wyszedł jak najbardziej wiarygodnie, należy przestrzegać kilku zasad. 2 tygodnie przed badaniem nie należy wystawiać skóry na promienie słoneczne lub solarium. Jeśli twoje dziecko zażywa już jakieś środki przeciwalergiczne, musi je odstawić 7-14 dni przed dniem, w którym będzie miał wykonywany test. 7 dni przed badaniem nie wolno nakładać na skórę przedramion leków w postaci maści i kremów, szczególnie ze sterydami.

W dniu badania nie można spożywać nie czekolady, pomidorów, serów pleśniowych, kapusty, szpinaku, kiełbasy, tuńczyka, ogórków kiszonych i nie wolno balsamować skóry przedramion.

Odczulanie

CMD podaje, że jest ono jedną ze skuteczniejszych metod leczenia alergicznego nieżytu nosa czy też astmy, spowodowanych alergią. Polega na podawaniu/przyjmowaniu dawek mieszanki alergenów/alergoidów, które przy naturalnej ekspozycji powodują objawy choroby i zostało to potwierdzone punktowymi testami skórnymi i/lub oznaczeniem swoistych IgE.

– Leczenie może odbywać się całorocznie lub około sezonowo. Możliwe są dwie drogi podania alergenu/alergoidu podskórnie lub podjęzykowo, a decyzja o formie podania jest podejmowana przez lekarza w uzgodnieniu z pacjentem. Leczenie odczulające wymaga bezwzględnego stosowania się do zasad ustalonych przez alergologa prowadzącego w oparciu o zalecenia producenta, algorytmy postępowania ustalone przez Polskie Towarzystwo Alergologiczne oraz doświadczenie kliniczne lekarza w celu uzyskania maksymalnego efektu terapeutycznego przy minimalnym ryzyku powikłań – twierdzą specjaliści z CMD.

Istotny efekt uzyskuje się najczęściej po 2 latach immunoterapii. Minimalny okres leczenia to zwykle 3 lata, minimum rok od uzyskania maksymalnego efektu. Jest on określany indywidualnie dla pacjenta w przedziale od 3 do 5 lat, a wyjątkowo nawet dłużej niż 5 lat.

logo CMD3 transparentne

damian.pl

Centrum Medyczne Damiana
Al. Zjednoczenia 36, Warszawa


Artykuł powstał we współpracy z Centrum Medycznym Damiana