5 nowotworów, na które najczęściej chorują Polki

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
7 maja 2018
1 z 5

Nowotwory złośliwe tchawicy, oskrzeli, płuc (23,6%)

Fot. iStock / blueringmedia

Pierwsze miejsce w niechlubnym zestawieniu zajmuje rak płuc. Stał się on zabójcą najgroźniejszym, bo w Polsce zabija więcej kobiet niż w przypadku raka piersi, o którym znacznie więcej się mówi. Nowotwory układu oddechowego najczęściej rozwijają się latami i za około 80% zachorowań odpowiada nałogowe palenie papierosów. Na szczególne ryzyko narażeni są również bierni palacze, osoby z nieleczonymi lub źle leczonymi infekcjami dróg oddechowych, lub narażone na częsty kontakt z toksycznymi substancjami.

Przez długie lata objawy mogą być mylące, kojarzyć się ze zwykłą infekcją:

  • zmęczenie,
  • poranny kaszel
  • odkasływanie
  • ból w klatce piersiowej
  • stany podgorączkowe
  • zapalenia płuc.

Dopiero pojawienie się krwioplucia, przewlekła chrypka i trudności w przełykaniu, chorzy zgłaszają się do lekarza. Niestety, bywa zbyt późno na skuteczne leczenie.

PoprzedniNastępny

Jak odpuścić sobie perfekcjonizm, gdy nie umiesz odpuszczać. Lepiej być dla siebie dobrym, niż doskonałym

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
7 maja 2018
Fot. istock/Ridofranz
 

Perfekcjonizm to choroba naszych czasów. Wynika trochę z naszych uwarunkowań osobowościowych, trochę z tego jak nas wychowano i traktowano w dzieciństwie. Przesadne dążenie do doskonałości i wymaganie jej od innych nie pomaga nam żyć mądrze i dobrze, odbiera nam spokój i sprawia, że nigdy nie jesteśmy do końca szczęśliwi, do końca zadowoleni. Gra zdecydowanie niewarta świeczki.

 Czy jesteś perfekcjonistą

Odpowiedz szczerze na te kilka pytań:

Czy masz nierealistycznie wysokie oczekiwania wobec siebie i/lub innych?

Czy oczekujesz doskonałości od siebie i innych?

Czy często jesteś rozczarowany tym, że sprawy nie idą zgodnie z planem?

Czy jesteś wyjątkowo krytyczny wobec siebie?

Czy czujesz, że bez względu na to, co robisz, nigdy nie jesteś wystarczająco dobry?

Perfekcjoniści ustanawiają niemożliwie wysokie standardy dla siebie (i innych), co prowadzi do frustracji, rozczarowania i wyczerpania emocjonalnego. Ale najgorsze jest to, że perfekcjonizm jest niezwykle stresujący i sprawia, że ​​czujemy się gorzej sami ze sobą. Możemy bezustannie dążyć do czegoś i osiągać to, ale nigdy nie spełnimy naszych nierealistycznych oczekiwań. Jedyną zdrowa alternatywą jest akceptacja naszych niedoskonałości i błędów – i wybieranie szczęśliwszych, zdrowszych wersji samych siebie.

12 wskazówek, jak odpuścić sobie perfekcjonizm i być dobrym dla siebie

Zamiast ciągle odczuwać rozczarowanie, stawiaj bardziej realistyczne oczekiwania.

Zamiast krytykować siebie, praktykuj współczucie wobec siebie

Zamiast dostrzegać błędy jako niepowodzenia, dostrzegaj w nich możliwość rozwoju

Zamiast definiować siebie poprzez swoje osiągnięcia, skup się na tym jaki jesteś

Zamiast skupiać się na efektach, ciesz się procesem, który cię do nich prowadził

Zamiast próbować zadowolić wszystkich, bądź wierny sobie

Zamiast stawiać swoje potrzeby na końcu, bądź bardziej asertywny

Zamiast sztywnego, perfekcyjnego i krytycznego oceniania, wybierz pozytywne myślenie o sobie samym

Zamiast się przepracowywać, zrób coś „niedoskonale”

Zamiast porównywać się z innymi, poznaj swoją wartość

Zamiast skupiać się na innych, poznaj siebie

Zamiast wstydzić się swoich wad, kochaj swoje „niedoskonałe „ja”


Na podstawie: psychcentral.com

 


3 etapy rozwoju chłopców, o których naprawdę warto wiedzieć, żeby nie być potem beznadziejną teściową. Albo teściem

Redakcja
Redakcja
7 maja 2018
Fot. istock/Georgijevic

Rodzicielstwo nie jest łatwą sprawą, to zdecydowanie więcej niż dbanie o to, by dziecko miało co zjeść i co na siebie włożyć… Wychowanie jest procesem, który nakłada na nas bardzo odpowiedzialną rolę: kształtujemy oto przyszłego dorosłego. To, jak nam się to uda zaważy nie tylko na jego życiu, ale również na życiu jego bliskich. Psycholodzy wyróżniają 3 główne etapy rozwoju chłopców, o których powinniśmy wiedzieć.

Etap 1: Od urodzenia do 6 lat

Niemowlęta lubią, gdy bawimy się nimi, trzymamy je w ramionach, rozmawiamy z nimi – szukają uwagi. Dorastając, chłopcy odkrywają świat wokół siebie poprzez różne działania i ważne jest, aby im w tym pomóc. W tym okresie ich życia szczególnie ważna jest rola matki, to z nią chłopiec jest najbardziej związany, to jej towarzystwa szuka, gdy czuje się nieszczęśliwy. Poza bezwarunkowym ciepłem i miłością, dziecko potrzebuje również w tym czasie powolnego wyznaczania granic i nauki rozróżniania tego co jest dobre, a co złe. Jeśli ta równowaga zostanie zachwiana, ryzykujemy, że wychowamy przyszłego narcyza.

Etap 2: od 6 do 13 lat

Jest to wiek, w którym chłopcy wyraźnie realizują swoją rolę płciową i angażują się w czynności „chłopięce”. Najważniejsze w wychowywaniu chłopca w tym wieku punkty to:

  • Poszanowanie jego zainteresowań i zachęcanie do stopniowego rozwijania niezależności, przy jednoczesnym nakładaniu na niego obowiązków domowych.
  • Poszanowanie jego indywidualności, ponieważ słowo „chłopiec” nie ma jednej definicji. Istnieją różne style wyrażania męskości i, oczywiście,  tak zwane błędnie „kobiece czynności” też mogą do nich należeć.
  • Zachęcanie do rozwijania różnych zainteresowań, ponieważ to nauczy go  docenić wolność wyboru.
  • Rezygnacja z oczekiwań związanych z płcią. Psychologowie twierdzą, że chłopcy, którzy nie są uwięzieni w stereotypach związanych z płcią, są bardziej niezależni, bardziej otwarci i bardziej tolerancyjni seksualnie niż ich rówieśnicy.
  • Nauczenie chłopca, by radził sobie z krytyką. Pokaż mu, jak potrafi się przed nią obronić, nie będąc nadmiernie agresywnym, a nauczysz go jak rozmawiać, także z bliskimi.

Etap 3: od 14 lat

To jest etap, kiedy chłopiec staje się nastolatkiem. Ten okres jest trudny, hormony sprawiają, że ​​chłopcy bywają źli, a nawet agresywni. Jedynym rozwiązaniem jest  skierowanie tej energii na właściwy kanał.

Musisz pomóc swojemu synowi zrozumieć, że jest odpowiedzialny za swoje czyny, ponieważ odpowiedzialność nie przychodzi naturalnie. Daj mu szansę na ustalenie własnej tożsamości, tego kim jest. Ustal „odgórnie” zasady z drugim rodzicem  – musicie być zgodnii trzymać wspólny front. Najważniejszą regułą jest teraz bycie wzorem do naśladowania. Nie ma znaczenia, czego chcesz go nauczyć, gdy pokazujesz coś zupełnie odwrotnego. Jeśli chcesz ukształtować godnego zaufania mężczyznę, pokaż mu na czym to polega.


Na podstawie: brightside.me

 


Zobacz także

8 rzeczy, których nienawidzimy, ale trudno się bez nich obejść

8 rzeczy, których nienawidzimy, ale trudno się bez nich obejść

Zakochaj się w “łyżwiarzu”

Chce mi się wyć. Może kiedyś zrozumiem, że masz prawo do życia „po nas”