Depresja ma wiele twarzy. 16 depresyjnych zachowań, które pomogą ci zrozumieć tę chorobę

Ewa Raczyńska
Ewa Raczyńska
21 maja 2018
1 z 1

Depresja ma wiele twarzy. 16 depresyjnych zachowań, które pomogą ci zrozumieć tę chorobę

Fot. iStock/AleksandarNakic

Doświadczenia z dzieciństwa

Na etapie naszego rozwoju dotykają nas różne rzeczy, doświadczamy wielu różnych sytuacji. Bywa, że choroba ma swoje źródło w dalekiej przeszłości, to mogą być wyparte, bo zbyt bolesne wspomnienia, na przykład przemoc w domu stosowana także wobec dzieci.

Dystymia

W przeciwieństwie do niektórych z cięższych reakcji depresyjnych, depresja dystymiczna odnosi się do subtelnego, ale ciągłego poczucia bycia „wyłączonym”. W medycznym języku nazywa się to „uporczywym zaburzeniem depresyjnym”, a jego rozpoznanie ma miejsce, gdy pacjent odczuwa depresję przez „większą część dnia, przez więcej co najmniej 2 lata (lub co najmniej 1 rok dla dzieci i młodzieży)”.

Nieistotność egzystencjalna

Uważa się, że wiara w wyższy cel życia może prowadzić do lepszego zdrowia psychicznego. Kompletna nieobecność jest określana egzystencjalną bezsensownością. Osoby, które na nią cierpią często zastanawiają się, jaki jest sens życia lub jakie znaczenie ma coś, co zrobią, wierząc, że ich życie jest puste i pozbawione sensu.

Niepowodzenia

Podobnie jak w przypadku depresji związanej z żalem, tak i ta oparta na niepowodzeniach jest wynikiem indywidualnego poświęcenia życia dla jednego celu – może to być kariera, jeden projekt, które kończy się niepowodzeniem, pozostawiając wstyd, paraliż, niemoc.

Bezradność/Bezsilność

Brak kontroli nad swoim życiem może być przyczyną depresyjnego stanu. Takie osoby mogą zostać uwięzione, wykorzystane lub odcięte od otaczającego ich świata, co dodatkowo zwiększa poczucie braku kontroli. Ten rodzaj depresji powszechny jest wśród ofiar przemocy domowej.

Samotność/Izolacja

Podobno prawdziwe szczęście odczuwa się tylko wtedy, gdy można je dzielić z innymi ludźmi. Wymaga to jednak budowania ważnych relacji, które są coraz bardziej w naszym społeczeństwie zaniedbywane. Wraz z napływem mediów społecznościowych i komunikacji online jesteśmy coraz bardziej odizolowani, a to prowadzi do zwiększającego się poczucia osamotnienia w codziennym życiu, w efekcie stając się źródłem depresji.

Melancholia

Jedna z bardziej poważnych postaci stanu depresyjnego. Ci, którzy doświadczają melancholijnej depresji mają trudności w myśleniu i podejmowaniu decyzji, mówią wolniej i nie potrafią funkcjonować w codziennym życiu.

Zespół afektywny neurotyczny/negatywny

Ci, którzy doświadczają depresji neurotycznej, są bardzo wrażliwi, odczuwają silne emocjonalne reakcje nawet na najbardziej drobne sytuacje. Brakuje im również tolerancji na cierpienie, dezorientację lub stres, co powoduje, że znacznie szybciej niż przeciętny człowiek przeskakują do skrajnie negatywnej reakcji. Wiele czasu zabiera im zamartwianie się, są niespokojni, wysoce defensywni.

Poród

Na szczęście wzrasta świadomość depresji poporodowej, zachęca się kobiety do częstszego dzielenia się swoimi doświadczeniami z innymi. Ciąża i poród nie tylko niewiarygodnie obciąża kobietę fizycznie, ale wraz ze zmianą hormonów, stresem związanym ze zmianą życia i emocjami może prowadzić do stanu depresyjnego. Kobiety mogą doświadczać niesamowitych wahań nastroju, w jednej chwili są podekscytowane dzieckiem, a w następnej pełne negatywnych uczuć – obwinianiem siebie i poczuciem winy.

Wstyd

Depresja oparta na wstydzie jest błędnym kołem, kiedy pozwolimy się jej zakleszczyć, bardzo trudno jest się uwolnić. Ci którzy cierpią na tego rodzaju depresję nieustannie doświadczają poczucia wstydu i frustracji, obwiniają siebie za wszystkie negatywne rzeczy w ich życiu. Wstyd i frustracja ostatecznie prowadzą do jeszcze większej negatywności. Te osoby są wysoce samokrytyczne i generalnie martwią się o to, jak są postrzegani przez wszystkich wokół.

Pęknięcie

Osoby, które popadają w tego typu reakcje depresyjne, mogą być narażone na wysokie ryzyko samobójstwa, ponieważ nikt poza nimi nie jest świadomy ich problemu. One świetnie funkcjonują, wydają się szczęśliwe, uśmiechają się do wszystkich wokół nich, ale jednocześnie grzebią intensywne uczuciach depresji i nędzy. Są przekonani, że nie mogą dzielić się tymi informacjami z innymi, więc cierpią same, aż pewnego dnia pękają i… często odchodzą.


źródło: Awernessact

 

PoprzedniNastępny

9 typów manipulatorów, których spotykasz w codziennym życiu

Redakcja
Redakcja
21 maja 2018
1 z 1

Manipulatorzy

Koszt przebaczenia

Sprzeczki są raczej nieodłączną częścią każdego związku. Manipulator próbuje kupić przebaczenie swojego partnera. Każdy prezent zamienia się w łapówkę, ponieważ dana osoba dosłownie manipuluje swoją wdzięcznością.

Jeśli jesteś zdenerwowany, nie przyjmuj prezentów.

Rodzina jest najważniejsza

Jest to jeden z najczęstszych rodzajów manipulacji w rodzinach. Manipulator próbuje cię przekonać, że dziecko jest głównym elementem zdrowego związku. Podkreśla znaczenie więzi rodzinnych, manipuluje uczuciami i chce zastąpić wartości rodzinne własnymi.

Zastanów się, czy jesteś gotowy na takie zmiany, czy nie. Jeśli potrzebujesz czasu, powiadom o tym swojego partnera. Ale nie podejmuj pochopnych decyzji.

Dorosłe dziecko

Czasami człowiek nie może zaakceptować życia takim, jakim jest, a jego rodzice robią wszystko za niego i w jego imieniu. Opiekują się nim tak, jakby nadal był dzieckiem. Tacy rodzice spłacają długi i tłumaczą swoje dziecko przed wszystkimi, by je ochronić.

Naucz się, że nie jesteś odpowiedzialny za swoje dorosłe dziecko.


Na podstawie: brightside.me

PoprzedniNastępny

Jak udaje się w życiu tym, którzy przeżyli w dzieciństwie traumę?

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
21 maja 2018
Fot. iStock/leminuit
Fot. iStock/leminuit

Wydaje się, że w porównaniu ze swoimi rówieśnikami, za z góry na przegranej pozycji. Dorosłe dzieci alkoholików, dorośli wychowywani przez sadystycznych rodziców, kobiety i mężczyźni, którzy w dzieciństwie przeżyli bolesną traumę: patologię, śmierć bliskiej osoby, wyjątkowo bolesny rozwód. Budują sobie ochronny pancerz, by już nic i nikt ich nie zranił. Nie mówią o emocjach, choć czują i widzą o wiele wiecej. Boją się, choć nie potrafią sprecyzować skąd ten lęk się bierze. Jak to możliwe, że trwają? I jak trwają?

Psycholodzy, którzy badali wpływ dramatycznych przeżyć z dzieciństwa na nasze dorosłe życie, wyznaczyli 10 poważnych czynników ryzyka, takich na przykład rozwód , nadużywanie alkoholu lub narkotyków przez rodziców, nadużywanie pozycji dominującej przez jedno z rodziców lub przez oboje rodziców, molestowanie seksualne, przemoc w domu czy choroby psychiczne w rodzinie. Okazuje się, że jeśli masz cztery lub więcej czynników ryzyka, twoje szanse na szczęśliwe życie są niewielkie, a szanse na to, że wpakujesz się w poważne tarapaty – olbrzymie.

Oczywiście, są to tylko liczby, statystyki i prawdopodobieństwa. Tak naprawdę każdy z nas kreuje swoją rzeczywistość, każdy podejmuje własne wybory. Nie można jednak dyskutować z faktem, że trudniejszy start, którego w żaden sposób nie „przepracujemy”, może przyczynić się do życiowej porażki.

Jak więc wyjść w miarę obronną ręką z tej, mało komfortowej sytuacji? Naukowcy uważają, że uratować może nas… miłość. Niekoniecznie ta romantyczna, w postaci osoby, która pojawi się w naszym życiu jak rycerz na białym koniu lub królewna w pięknej sukni. Bardziej chodzi tutaj o miłość, której zaznaliśmy i zaznajemy od naszego otoczenia: o życzliwych sąsiadów, którzy pomogą w potrzebie,  mądrych nauczycieli, którym na nas zależy i którzy pomogą nam w zadecydowaniu o życiowej ścieżce, o przyjaciół, których spotkamy i którzy podarują nam swój czas i zainteresowanie i troskę, którą obdarzają nas osoby z dalszej i bliższej rodziny.


Na podstawie: psychologytoday.com

 


Zobacz także

Fot. iStock/filadendron

Biegnij przez życie. Trzeba mieć odwagę żeby go kosztować, nie bojąc się porażek

Fot/ iStock/SrdjanPav

Znany psychiatra daje prostą receptę na szczęście. 10 reguł szczęśliwej i żyjącej w harmonii osoby

Fot. iStock/oatawa

Jak zerwać z telefonem, czyli kiedy nie możesz się oderwać od małego ekranu