Co się dzieje z twoim mózgiem, kiedy zostajesz rodzicem

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
12 czerwca 2018
Fot. iStock/pixdeluxe
 

Tak, wiem. Zapewne przychodzą ci teraz do głowy różne bardzo dziwne myśli. Jeśli jesteś mamą, prawdopodobnie doświadczyłaś kilku syndromów „mózgu rodzica”. Kiedy dziecko jest małe, jesteś roztargniona, zapominalska i bardzo emocjonalna. Nie potrafisz obejrzeć filmu, w którym gubi się dziecko lub małe zwierzątko, ani wzruszających reklam Amazona nie płacząc, choć zanim zostałaś rodzicem, to wszystko w ogóle na ciebie „nie działało”. 

Ostatnie badania pokazują, że mózg kobiety faktycznie zmienia się po porodzie. Naukowcy z Uniwersytetu w Barcelonie badali strukturę mózgów pań na przestrzeni dwóch lat, w okresie sprzed narodzin dziecka i po porodzie. Co istotne, zmiany te dotyczyły szczególnie tych części mózgu, które były najbardziej aktywne, gdy kobiety oglądały zdjęcia swoich dzieci.

Ale mózgi panów, którzy zostają ojcami również się zmieniają. Naukowcy odkryli zwiększoną aktywność w ciele migdałowatym – części mózgu odpowiedzialnej za przetwarzanie emocji – zarówno u pań, jak i panów, którzy zostali rodzicami. Im bardziej zaangażowani byli ojcowie w opiekę nad niemowlętami, tym bardziej ich aktywność w ciele migdałowatym przypominała aktywność mózgów matek.

Naukowcy od dawna sugerują, że te zmiany są dobre: ​​promują wrażliwość na potrzeby dziecka, czyniąc nas lepszymi rodzicami i ludźmi w ogóle. Niestety, te reakcje mogą również mieć pewne negatywne skutki uboczne, takie jak zbyt intensywna emocjonalność i wrażliwość.

Okazuje się także, że po narodzinach dziecka nasza pamięć staje się bardziej selektywna (z łatwością zapominamy o bólu porodowym), koncentrując się częściej na pozytywnych momentach macierzyństwa.


Na podstawie: psychologytoday.com

 


Swędzące ciekawostki, czyli co komary lubią najbardziej

Hanna Szczygieł
Hanna Szczygieł
12 czerwca 2018
fot. iStock / Nataba
 

Na temat komarów powstały tysiące publikacji i przeprowadzono cały ogrom badań. Głowili się nad nimi medycy i entomolodzy, badający życie i zwyczaje tych owadów. Poznajcie jeszcze kilka swędzących ciekawostek…

Swędzące ciekawostki

  1. Ludzie z grupą krwi 0 przyciągają więcej komarów

  2. Podczas aktyności fizycznej produkujemy kwas mlekowy, który przyciąga komary

  3.  Jednym z badań na mniejszą skalę dowiedziono, że komary wolą ofiary po piwku od tych całkiem trzeźwych 😉 (też się komarom coś od życia należy…)

  4. Im większe spectrum bakterii na skórze, tym mniejsza atrakcyjność dla komarów

  5. W jednym z badań udowodniono, że kobiety ciężarne dwa razy bardziej przyciągają do siebie komary przenoszące malarię!

  6. Komary wybierają „posiłek”, który wydycha więcej dutlenka węgla (osoby dobrze zbudowane, większe, otyłe lub kobiety w ciąży)

  7. Niektórzy ludzie wydzielają w swoim zapachu związki chemiczne odstraszające komary, a inni substancje przyciągające te owady – naukowcy wciąż pracują nad tym odkryciem


Depresja reaktywna, czyli kiedy życie daje ci nieźle w kość

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
12 czerwca 2018
Fot. istock/spukkato

Śmierć bliskiej osoby, zerwanie, kłopoty w pracy, chroniczny stres związany z problemami rodzinnymi… Depresja reaktywna (egzogenna) może pojawić się z różnych powodów. Niemniej jednak, nastrój przygnębienia, poczucie beznadziei i drażliwość są zawsze odpowiedzią na jedną lub więcej ściśle określonych zewnętrznych zdarzeń, których w pewnym momencie jest po prostu w twoim życiu zbyt wiele.

Wszyscy wiemy, że nie zawsze łatwo jest znaleźć źródło depresji. Wewnętrzne, środowiskowe i osobiste czynniki czasami tworzą pętlę, która jest bardzo trudna do rozplątania. Z całą pewnością występuje jednak coś takiego jak jeden czynnik uruchamiający całą katastrofę. Moment, kiedy nie możemy już unieść więcej. A razem z nim seria procesów psychologicznych tak samo wyczerpujących, jak i dosłownie obezwładniających.

Co to jest depresja „reaktywna” i jakie są jej objawy?

Depresja reaktywna jest wynikiem negatywnego wydarzenia w naszym życiu człowieka. Częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn i prawie zawsze jest wynikiem problemów rodzinnych lub zdarzeń losowych.

Nie wszyscy cierpią w ten sam sposób, gdy życie wystawia nas na próbę (zdrada, utrata pracy, choroba…). Niektórzy mają lepsze zasoby i większą elastyczność psychiczną, którą nazywamy odpornością lub hartem ducha.

Inni jednak, są jak przednia szyba samochodu, w którą ktoś rzucił kamień. Szyba prawdopodobnie nie rozpadnie się natychmiast, ale pęknięcia będzie widoczne i będzie się powiększać. Tak samo jest z ludźmi. Może upłynąć kilka tygodni między tym niekorzystnym lub problematycznym wydarzeniem a załamaniem.

Kilka cech charakterystycznych:

  • uczucie smutku i przygnębienia po zdarzeniu
  • utrata zainteresowania wszelkimi rodzajami działań.
  • brak przyjemności, motywacji lub zdolności do wzięcia odpowiedzialności za codzienne zadania.
  • utrata energii
  • poczucia winy i katastroficzne myśli.
  • skupienie się na negatywnych zdarzeniach
  • w przeciwieństwie do zwykłej depresji – nie występują w nadmiarze objawy fizyczne (pacjenci nie odczuwają nadmiernego bólu mięśni, bólów głowy ani nie doświadczają utraty wagi, raczej bezsenności).

Jakie czynniki mogą predysponować nas do reaktywnej depresji?

  • chroniczny stres
  • przesadna skłonność do samokrytycyzmy
  • perfekcjonizm

Do depresji reaktywnej predysponuje nas również niskie poczucie własnej wartości i uczucie braku kontroli nad rzeczywistością.


Na podstawie: nospensees.fr

 


Zobacz także

10 rad Dalajlamy – jeśli weźmiesz je sobie do serca, znów poczujesz przypływ życiowej energii

Stacja Gówna. Z cyklu: Mamowe opowieści.

Każdy z nas ma inny talent… Zrozumieć własną inteligencję