Życie w ciasnej szufladzie, to takie niby życie. Niby kochasz, niby pracujesz, niby oddychasz, niby jesteś…

Małgorzata Ohme
Małgorzata Ohme
31 lipca 2016
Fot. iStock/orbandomonkos
Fot. iStock/orbandomonkos
 

„Czytasz w moich myślach – pomyślałam słuchając Papieża Franciszka. Zaraz zawstydziły mnie moje myśli, jak mogę myśleć, że papież cytuje mnie. A ja tylko bardzo mocno zgadzałam się z jego słowami o tym, że gubi nas dziś niewiara. W Boga, ale przede wszystkim w samego siebie. Skrępowanie, którego doświadczamy, gdy spotykamy kogoś „lepszego“. Biorę to w cudzysłów, bo czasami ten lepszy znaczy tylko inny, mający inne umiejętności, cele, podejmujący inne decyzje niż nasze.

Powiedziałam kiedyś komuś mądremu, że brak mi autorytetów w moim otoczeniu, mam wrażenie, że wiem najlepiej, intuicyjnie sama uznaję swoje wybory za najlepsze. – To fatalnie – skomentował – najwyższy czas, by zmienić towarzystwo. Oburzyłam się, że „jak to, nie rozumiem, ludzie wokół mnie są świetni“, a on ciągnął dalej – Gdy nie ma wokół ciebie nikogo, od kogo mogłabyś czerpać inspiracje, to znaczy, że źle wybierasz. A może boisz się mieć takich ludzi wokół? – dodał. Długo o tym myślałam. Jak często „lepszy“ budzi w nas strach, sprawia, że czujemy się gorsi, a nawet jak kompletne zero, jak budzi się w nas poczucie niższości, jak nas spala.

„Lepszych“ spotykamy w pracy, w przyjaźniach, a także w miłości. Czasami „lepsze“ stają się nasze dzieci. Zaszywamy się we własnych słabościach i usuwamy na dalszy plan. Lub walczymy, podważamy ich kompetencje, na wszelki sposób dewaluujemy. Bo w naszym błędnym postrzeganiu, ktoś kto jest lepszy oznacza, że ja jestem gorszy.

Spotykam wiele mądrych ludzi. Czasami ich wiedza zwala mnie z nóg, myślę wtedy, dlaczego tego nie wiem, gdzie byłam, gdy o tym mówiono, wciąż za mało czytam, za mało interesuję się tym, co ważne. Zamykam się jak wielu spośród nas w za ciasnej szufladzie – jak mówił Papież Franciszek.

Ciasne szuflady są niewygodne, krępują nasze ruchy, miażdżą kości, niszczą marzenia, a jednak trudno z nich wyjść, bo w swej marnocie są jednocześnie bardzo bezpieczne. Nazywam to „strefą komfortu“. W strefie komfortu siedzą ludzie bez pasji, o nadmiernej pokorze, frustraci i hipokryci. Oraz wszyscy ci, którzy boją się bardziej niż chcą.

Niektórzy z moich znajomych wybierają szufladę „nieudane małżeństwo“. Już dawno nie razem, często w podwójnych życiach, utyskujący, jak jest źle, a jednak w wakacje z grymasem na twarzy dmuchający kolorowy ponton. Bo kredyty, bo dzieci, bo podobno gdzieś indziej nie jest lepiej. Niektórzy marudzą, że zarabiają za mało, że nienawidzą swojej pracy, że mają za daleko albo szef to palant. I jeszcze gorzej. Zamiast szukać szczęścia gdzie indziej, rozkładają cudze szczęście na kawałki. „Tej załatwił mąż, tamtej ojciec, a ta się z kimś na pewno przespała“. Za sukcesami innych stoją zawsze czynniki zewnętrzne. Słynne prawo atrybucji z psychologii społecznej pasuje jak ulał.

Niektórzy siedzą w ciasnych szufladach macierzyństwa. Moje dziecko będzie lepsze za mnie. Będzie znało trzy języki, uprawiało sporty na poziomie mistrzowskim i przynosiło tak zwane czerwone paski. Mi się nie udało (mam trzydzieści pięć lat i już nic nie mogę), ale jemu się uda. Nie patrząc na jego możliwości, talenty i naturalne zainteresowania – będzie realizować w stu procentach narzucony scenariusz lepszego życia. Czy będzie szczęśliwe? Wątpię.

Wielu ludzi nie wierzy w siebie. Z różnych powodów. Mieli ciężkie życia, trudne dzieciństwo, autorytarnego ojca lub pasmo traum. Albo konstelację cech, która nie sprzyja sukcesowi we współczesnym świecie. Myli nam się wysoka samoocena z tak pojętym sukcesem życiowym. Znam takich, co mają milion na koncie, a boją się, że wszyscy odkryją, że są idiotami, a także takich, których nie stać na wakacje zagranicą, żaden tytuł nie stoi przed ich nazwiskiem, ale są dla siebie sprawiedliwi i lubią to, kim są.

Zawsze można więcej i lepiej. Wokół nas coraz więcej tych „lepszych“. Młodzież, cokolwiek się o niej nie mówi, jest odważna, włada biegle językami, świetnie się czuje w świecie nowych technologii, zawstydza nas swoimi umiejętnościami. Ale prawda o tym, że świat jest oparty na międzypokoleniowym przekazie jest stała i aktualna. Młodzi uczą starych, starzy uczą młodych. „Lepsi“ są tylko inni, a więc inność powinna być wymianą.

Od pewnego czasu szukam wokół siebie mądrzejszych. Słucham z pokorą. Nie wypowiadam się na tematy, na których się nie znam, czytam i uczę się. A w drugą stronę oddaję im swoją wdzięczność. Uczę się też akceptacji w miłości. Tego, że ktoś wie lepiej, że potrafi to, czego ja nie umiem, że czasami obnaża moją ignorancję. Nie uciekam jak dawniej, przełykam głośno ślinę i dalej słucham. Bo miłość to sumie spotkanie z własnymi słabościami.

Możemy więc wybrać ciasną szufladę, zamykając się na piękno życia, które jest jedno i oferuje nam naprawdę dużo, albo też możemy opuścić swoją strefę komfortu i na początek rozejrzeć się spokojnie wokół i zacząć patrzeć na świat z innej perspektywy. Ciekawości, a nie własnej małości. Jak Zacheusz, który okazał się być bardziej ciekawy niż zawstydzony.

Papież ma rację: „”Tajemnica radości to angażować się w życie tak, aby nie było zamknięte w szufladzie”. Na końcu prawie zawsze okazuje się, że jedną z tajemnic, którą odkrywamy poza szufladą jest to, że naprawdę nie jesteśmy gorsi. Tylko strach przed tym odkryciem zamyka nas w szufladzie niewiary.

Życie w ciasnej szufladzie, to takie niby życie. Niby kochasz, niby pracujesz, niby oddychasz, niby jesteś. Kładziesz się obok obcego człowieka, kłamiesz przed snem „ja też cię kocham”, przytulasz się prawdziwie tylko do psa? Wstajesz o szóstej, zakładasz białą koszulę, odpalasz komputer i myślisz, że nic lepszego mnie już nie czeka? Doskonała Nibylandia. Jeśli ktoś z was jadł jajecznicę z proszku to wie, jak ona smakuje. To jest właśnie strefa komfortu. A prawdziwe życie, to najprawdziwsza jajecznica na maśle ze szczypiorkiem, taka, którą robiła nam mama, gdy byliśmy mali.

Bądź odważny. Zacznij ŻYĆ.


Regulamin konkursu „Chcesz być szczęśliwa? Uśmiechnij się! Pokaż nam swoją radość!”

Redakcja
Redakcja
1 sierpnia 2016
Fot. iStock/Petar Chernaev
Fot. iStock/Petar Chernaev
 

Regulamin konkursu: „Chcesz być szczęśliwa? Uśmiechnij się! Pokaż nam swoją radość!”

WEŹ UDZIAŁ W KONKURSIE ” Chcesz być szczęśliwa? Uśmiechnij się! Pokaż nam swoją radość!”

1. Postanowienia ogólne

  1. Organizatorem Konkursu pod nazwą Konkurs ” Chcesz być szczęśliwa? Uśmiechnij się! Pokaż nam swoją radość!” zwanego dalej „Konkursem”, jest portal Blum Media sp. z o.o z siedzibą w Warszawie, adres: ul. Wiktorii Wiedeńskiej 9a/42, 02-954 Warszawa, zarejestrowany w Sądzie Rejonowym dla m.st. Warszawy, XIII Wydział Gospodarczy Rejestrowy pod numerem 0000573762, o kapitale zakładowym w wysokości 10 000 złotych.
  2. Konkurs zostanie przeprowadzony na stronie internetowej www.ohme.pl oraz za pośrednictwem mediów społecznościowych Organizatora w okresie od 01.08.2016  do 15.08.2016 roku. Wyniki konkursu zostaną ogłoszone na stronie internetowej Oh!me do dnia 20.08.2016 roku.
  3. Sponsorem nagród w Konkursie jest Uśmiech Zdrowia Stomatologia Sp. z o.o. – zwany dalej Sponsorem.
  4. Regulamin stanowi podstawę organizacji Konkursu i określa prawa i obowiązki jego uczestników.
  5. Regulamin Konkursu jest dostępny na stronie internetowej www.ohme.pl.

 

2. Uczestnictwo w Konkursie

  1. Uczestnikami Konkursu mogą być pełnoletnie osoby fizyczne, posiadające pełną zdolność do czynności prawnych oraz zamieszkałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, spełniające warunki określone w Regulaminie.
  2. Uczestnikami Konkursu nie mogą być pracownicy Organizatora i pracownicy Sponsora nagród, jak również ich małżonkowie, dzieci, rodzice oraz rodzeństwo.
  3. Uczestnik zobowiązuje się do przestrzegania określonych w Regulaminie zasad, jak również potwierdza, iż spełnia wszystkie warunki, które uprawniają go do udziału w Konkursie.
  4. Uczestnik oświadcza, że nadesłane zgłoszenie Konkursowe jest jego autorstwa i nie narusza praw autorskich osób trzecich.
  5. Jednocześnie Uczestnik oświadcza, że ma prawo do dysponowania swoim utworem oraz że nie narusza przy tym praw autorskich i majątkowych osób trzecich.

 

3. Przebieg i warunki udziału w Konkursie

  1. Aby wziąć udział w Konkursie, należy przesłać zdjęcie konkursowe w odpowiedzi na zadanie konkursowe: „Chcesz być szczęśliwa? Uśmiechnij się! Pokaż nam swoją radość!”. Zaskoczcie nas, rozbawcie, bądźcie kreatywni!
  2. Za moment dokonania zgłoszenia Konkursowego w sposób określony w ust. 1 uważa się moment, w którym zgłoszenie zostanie zapisane na serwerze pocztowym Organizatora.
  3. Jedna osoba może przesłać tylko jedno zdjęcie. W przypadku przesłania większej liczby zdjęć, Organizator weźmie pod uwagę podczas rozstrzygania konkursu pierwsze zgłoszone zdjęcie.

4. Zasady wyłaniania laureatów Konkursu

  1. Zwycięzcy Konkursu zostaną wyłonieni tylko spośród uczestników, którzy spełniają warunki wymienione w Regulaminie.
  2. 3 laureatów zostanie wyłonionych na podstawie najciekawszej odpowiedzi przez jury, w skład którego wchodzą pracownicy i redaktorzy portalu www.ohme.pl
  3. Wyniki zostaną opublikowane do dnia 20.08.2016 roku. na stronie internetowej www.ohme.pl.

5. Nagrody w Konkursie i sposób ich przekazania

  1. Sponsorami nagród w Konkursie jest  firma Gabinet Stomatologiczny Uśmiech Zdrowia
  2. Laureatem Konkursu zostaną 3 osoby, które wybierze jury na podstawie najciekawszych zdjęć. Nagroda: Pełny zabieg czyszczenia, który obejmuje: scaling, piaskowanie oraz fluoryzację. Koszt zabiegu to 250zł.
    Nie istnieje możliwość zamiany nagród rzeczowych na ich równowartość w gotówce lub zamiany na inną nagrodę.
  3. Jeżeli laureat Konkursu nie spełnił któregokolwiek z warunków określonych w Regulaminie, Organizator zastrzega sobie prawo do wyboru innego laureata Konkursu.
  4. Udział w Konkursie i przesłanie pracy Konkursowej jest jednoznaczne z prawem do wykorzystania jej przez Organizatora w celach promocyjnych.
  5. Przesyłając pracę Konkursową, Uczestnik powinien wyrazić zgodę na wykorzystanie i przetwarzanie przez Organizatora swoich danych osobowych uzyskanych w związku z organizacją Konkursu, wyłącznie na potrzeby organizowanego Konkursu, zgodnie z przepisami Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926 z późn. zm.). Podanie przez Uczestnika danych osobowych jest dobrowolne, choć konieczne do wzięcia udziału w Konkursie. Uczestnik ma prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich poprawiania.
  6. Nagrody zostaną przesłane zwycięzcom przez Organizatora za pośrednictwem poczty elektronicznej lub przesyłką poleconą lub przesyłki kurierskiej w ciągu 14 dni od daty przesłania Organizatorowi danych kontaktowych przez Laureatów Konkursu.

6. Odpowiedzialność Organizatora

  1. Organizator Konkursu ponosi pełną odpowiedzialność za treść regulaminu i przebieg Konkursu. Organizator i sponsor nagrody nie ponosi odpowiedzialności za prawidłowość, terminowość doręczenia pism i nagród przez Pocztę Polską lub kuriera. Organizator i sponsor nagrody nie ponosi odpowiedzialności za nieprawidłowości związane z opóźnieniem lub niedoręczeniem nagrody spowodowanym podaniem przez Uczestnika błędnego adresu lub innych danych. Organizator i sponsor nagrody nie ponosi odpowiedzialności za zmianę miejsca zamieszkania Uczestnika lub zmianę innych danych uniemożliwiającą dostarczenie nagrody albo powiadomienie o wygranej. W takim przypadku Uczestnik traci prawo do nagrody.
  2. Wszelkie reklamacje Uczestników dotyczące przebiegu Konkursu mogą być składane przez Uczestników w terminie 30 dni od daty zakończenia Konkursu. Reklamacja powinna być przesłana na adres Organizatora, w formie pisemnej pod rygorem nieuwzględnienia jej oraz zawierać imię i nazwisko Uczestnika zgłaszającego reklamację, jego adres korespondencyjny oraz dokładny opis okoliczności stanowiących podstawę reklamacji.
  3. Organizator zastrzega sobie prawo do pozostawienia bez rozpatrzenia reklamacji zgłoszonych po terminie, o którym mowa powyżej, jak również reklamacji niespełniających innych wymogów wskazanych w ust. 2.
  4. Złożone reklamacje, spełniające wymogi, o których mowa w ust. 2, rozpatrywane będą w terminie 14 dni od daty otrzymania reklamacji. Zainteresowani Uczestnicy zostaną powiadomieni o sposobie rozpatrzenia reklamacji listem poleconym wysłanym w terminie 14 dni od rozpatrzenia reklamacji.

7. Postanowienia końcowe

  1. W razie szczególnych, niezawinionych przez Organizatora okoliczności uniemożliwiających przeprowadzenie Konkursu na dotychczasowych zasadach Organizator zastrzega sobie prawo do zmian w Regulaminie z równoczesnym poinformowaniem o tym uczestników za pośrednictwem strony www.ohme.pl.
  2. Serwis Facebook nie ponosi żadnej odpowiedzialności za treść regulaminu, przebieg Konkursu ani działania Organizatora, w tym za wyłanianie zwycięzców i przekazywanie nagród.
  3. Konkurs w żaden sposób nie jest sponsorowany, popierany ani przeprowadzany przez serwis Facebook ani z nim związany.
  4. Organizator oświadcza, że Konkurs nie jest grą losową, zakładem wzajemnym lub grą na automatach w rozumieniu Ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z dnia 30 listopada 2009 r.).

 


Mówisz: „wybaczam”, ale czy naprawdę tego chcesz, czy potrafisz?

Ewa Raczyńska
Ewa Raczyńska
31 lipca 2016
Fot. iStock/Anna Rise
Fot. iStock/Anna Rise

Mówisz: „wybaczam”, ale twoje myśli krążą wokół osoby, sytuacji i krzywdy, która cię spotkała. Mówisz: „wybaczam”, ale nie czujesz ulgi. Wybaczasz, przynajmniej tak ci się wydaje, bo tak bardzo masz już dość życia z bólem, z roztrząsaniem, analizowaniem.

Wiesz, że przebaczenie daje wolność? Że naprawdę warto wybaczyć, bo to niesie za sobą spokój, to pożegnanie się z tym, co było i pozwala ruszyć w końcu do przodu.

I choć czasami wydaje ci się, że ktoś na twoje wybaczenie nie zasłużył, to przebacz dla siebie. Dlaczego?

Bo przebaczenie pozwala lepiej zrozumieć

Może dziś to jest ostatnia rzecz, jaką chcesz zrobić, ale pierwszy krok do przebaczania, to wczucie się w sytuację osoby, która cię skrzywdziła. Pochodź przez chwilę w jej butach, spróbuj zrozumieć intencje, spójrz z jej punktu widzenia. Tu nie chodzi o to, że masz się pogodzić z tym, co ci zrobiła, ale zrozumieć dlaczego tak się stało. To pozwoli ci lepiej rozumieć uczucia innych. I łatwiej wybaczyć.

Bo przebaczenie zamyka jedne drzwi

Kiedy przebaczysz, zamkniesz jedne z drzwi przeszłości. Już nie będzie cię dotykać ból, smutek, nie będziesz nieustannie rozdrapywać ran, wracać do tego co było. Takie zamknięcie pewnego rozdziały poprzez przebaczenie uwalania twoje emocje i umysł od ciężaru tego wszystkiego co doświadczyłaś.

Bo przebaczanie uspakaja

Nie tylko emocje, ale też twoje ciało. Noszenie w sobie gniewu, żalu może doprowadzić nawet do przewlekłych chorób. Tymczasem przebaczenie to mniej lęku, stresu i wrogości. To także niższe ciśnienie krwi, mniej objawów depresji i silniejszy układ odpornościowy. Kto by pomyślał? Prawda?

Bo przebaczenie daje ci siłę

Jeśli potrafisz przebaczyć komuś, kto cię skrzywdził to daje ci to ogromną siłę. Bo przebaczanie to siła charakteru, dzięki której możemy zrozumieć, że ludzie mają swoje wady, i że my sami nie jesteśmy wolni od słabości. Ale właśnie poprzez znajomość swoich słabych stron możemy rozwijać poczucie własnej wartości i stawiania siebie na równi z innymi. Przebaczanie daje ci jeszcze coś – tolerancję dla każdego, bez oceniania, że ktoś jest inny, że myśli inaczej. Daje wolność od oceniania innych. Mahatma Gandhi mówił, że słaby nigdy nie przebaczy, że przebaczanie jest atrybutem silnych.

Bo przebaczenie pozwala pójść do przodu

Zostawić za sobą to, co dotychczas trzymało cię w przeszłości, do czego wracałaś, zamiast zrobić krok do przodu. Przebaczysz i ruszysz z podwójną siłą i energia i wiarą we własne możliwości.

Bo przebaczenie to prawo do szczęścia

I ty przebaczając to prawo sobie dajesz. Przestajesz się pogrążać w złych emocjach, nie tracisz energii na sytuacje, które już się zadziały, na które już nie masz wpływu. Otwierasz sobie drzwi do szczęścia, do spojrzenia w przyszłość z nadzieją, że wiele dobrych rzeczy ciebie spotka. Przebaczenie przekłada się na zdolność do podejmowania wyzwań i radzenia sobie z trudnościami, które zawsze na naszej drodze się pojawiają.

Boisz się, że jeśli przebaczysz, to zapomnisz, to staniesz się na nowo czyjąś ofiarą, pozwolisz, by ktoś inny cię skrzywdził? Gdybyś zapominała wyrządzone ci krzywdy, nie musiałabyś przebaczać. Wiesz dlaczego wybaczenie to wolność? Bo pozwala pamiętać, ale nie determinuje w żaden sposób twoich zachowań, wspomnienia nie sprawiają ci już bólu. To jest prawdziwe przebaczenie.


Zobacz także

Fot. Pexels / Stokpic  / CC0 Public Domain

Są piękne i modne, ale piekielnie szkodzą stopom. Sprawdź, których butów twoje stopy na pewno nie pokochają

Fot. Unsplash /

O święta naiwności… Uważaj, komu w co wierzysz

Fot. iStock/AleksandarNakic

Piersi 20, 30, 40 i 50 latki. Czy wiesz, jak zmienia się twój biust?