Ile razy w tygodniu powinnyśmy uprawiać seks, żeby zachować młodość?

Anna Wójtowicz
Anna Wójtowicz
31 lipca 2017
Fot. iStock/AleksandarNakic
Fot. iStock/AleksandarNakic
 

Seks jest ważną sferą w życiu dorosłego człowieka. Nie tylko buduje bliską relację z drugą osobą, lecz także przynosi wiele korzyści fizycznych i emocjonalnych. Podczas stosunku wydzielane są hormony szczęścia, które wpływają na nasze samopoczucie oraz łagodzą ból. Poza tym dochodzi do m.in. oczyszczenia organizmu – szybszy oddech wentyluje płuca, co powoduje zwiększenie przepływu krwi, a ten stymuluje nerki do filtracji toksycznych produktów przemiany materii. I co najważniejsze dla nas, kobiet – seks odmładza!

Według badań przeprowadzonych przez naukowców z Uniwersytetu Kalifornijskiego wystarczy uprawiać seks raz w tygodniu, żeby zachować młody wygląd. Regularne stosunki wpływają na stan telomerów oraz pobudzają do pracy układ odpornościowy i wprowadzają kobietę w błogi nastrój, co sprzyja zachowaniu młodości.

Naukowcy wysnuli takie wnioski na podstawie badań, w których postanowili sprawdzić, czy seks ma wpływ na DNA kobiet. Zaprosili 129 pań, które od lat są w związkach. Badanie składało się z dwóch etapów. Najpierw uczestniczki zostały zapytane o stan zdrowia, samopoczucie i życie seksualne. Następnie pobrano od nich krew.

Fot. iStock

Fot. iStock

Okazało się, że panie, które uprawiały seks minimum raz w tygodniu miały dłuższe telomery, nazywane „markerami wieku biologicznego”. Ich kurczenie się oznacza, że się starzejemy. Dlatego wyniki badań są świetną informacją dla kobiet, które chcą zachować młodość na dłużej.

Uprawiaj seks na zdrowie!

Nie tylko będziesz szczęśliwsza, pewniejsza siebie i zdrowsza. Dlatego już więcej nie wykręcaj się bólem głowy. Czerp radość z seksu, a szybko zauważysz pozytywne zmiany w swoim życiu i wyglądzie.

Źródło: focus, dailymail


Odchodząc od niego bądź uczciwa wobec siebie, odpowiedz sobie szczerze na kilka pytań. Czy na pewno to najlepsza decyzja?

Ewa Raczyńska
Ewa Raczyńska
31 lipca 2017
Fot. iStock/Neustockimages
Fot. iStock/Neustockimages
 

To już pewne, decyzja zapadła. Odchodzę. O D C H O D Z Ę. Cedzisz w myślach, mówisz głośno, choć nadal w tobie mnóstwo wątpliwości, których usłyszeć nie chcesz. Bo jeśli je tylko do siebie dopuścisz, to wiesz, co się stanie, będzie tak jak zawsze – nagrozisz się, naobiecujesz, że teraz już naprawdę znikasz z jego życia i… nic się nie zmieni.

Dlaczego? Bo nie wiesz, czy na pewno tego chcesz, bo być może nie ufasz sobie i boisz się, że źle nazywasz uczucia, mało trafnie ponownie oceniasz sytuację. Odejść od kogoś po latach związku, to zawsze trudna decyzja, ona nigdy nie przychodzi łatwo, nigdy nie dzieje się tak, że budzisz się rano i masz 100% pewność, że właśnie dzisiaj, właśnie w tym dniu spakujesz się i wyjdziesz, porzucisz ostatnie lata swojego życia, przyznasz się do porażki i pogodzisz się ze stratą. Bo każde odejście to strata, strata marzeń, oczekiwań, wyobrażeń o tym, jak będzie wyglądać nasze życie za rok, za pięć lat, za dziesięć. To też porażka, bo choć najchętniej całą winą obarczyłabyś jego, to jeśli dojrzałaś do rozstania, wiesz, że to nieprawda, że wina leży gdzieś po środku, że tak naprawdę oboje prowadziliście ten związek tak, by stanął w miejscu, w którym jesteście dziś. A dziś już nie ma fajerwerków, już nie ma radości, zabawy, nie ma nawet łez i pretensji, jest obojętność, pogodzenie się z tym, że się nie udało, że nie daliście rady udźwignąć wspólnego życia, że rozczarowaliście się sobą nawzajem. To jest cholernie trudne.

A ty masz prawo mieć wątpliwości. Często od tej jednej decyzji nie ma odwrotu, zamykacie za sobą drzwi i koniec, przekreślacie wszystko to, co między wami było, a przecież nie było tylko źle…

Nim odejdziesz, nim zdecydujesz się na ten ostateczny krok, odpowiedz sobie na kilka pytań:

Czy zrobiłaś wszystko, żeby ratować ten związek?

Choć w pierwszy momencie możesz się oburzyć, powiedzieć, że zrobiłaś wszystko, że dlaczego to ty masz coś robić, a nie on się starać? Okej, zgadza się, ale to ty będziesz żyła dalej z poczuciem, że być może można było coś jeszcze zrobić, spróbować porozmawiać, iść na terapię albo zmienić terapeutę. Nie rozliczaj, ile on zrobił, myśl o sobie, bądź wobec siebie uczciwa. Jeśli masz poczucie, że nic więcej już nie możesz, że zrobiłaś absolutnie wszystko, wszystko, żeby ten związek uratować – odejdziesz bez poczucia winy, że być może gdzieś jakąś szansę przegapiłaś.

Jakie uczucia towarzyszą ci przy odejściu?

Nie ma co ukrywać, że decyzja o odejściu pada w afekcie. Kiedy jesteś zła, rozżalona, rozczarowana, kiedy przez niego płaczesz lub gdy jesteś tak wściekła, że trudno nad złością ci zapanować. Jest jedna rada: poczekaj. Prześpij się z tą decyzją jedną, może nawet kilka nocy. Zdradził cię, skrzywdził, flirtuje z innymi kobietami, a ty się właśnie o tym dowiedziałaś i od razu podjęłaś decyzję o zakończeniu związku? Nie odchodź pod wpływem emocji, działając kompulsywnie, choćby nie wiadomo, co się zdarzyło, choćby ci się wydawało, że w jednej minucie świat ci się zawalił, poczekaj. Złap oddech i pomyśl na spokojnie, co w tej sytuacji jest dla ciebie najlepsze.

Czego brakuje ci w tym związku?

Spójrz na wszystko, czego w swoim związku nie lubisz. Potrafisz sobie odpowiedzieć na pytanie, czego ci brakuje? Czego nie wystarcza? Te pytania mogą cię wkurzać, ale odpowiedzi na nie pokażą ci, czy coś z deficytami możesz zrobić, czy są one pod twoją kontrolą. Jeśli nazwane problemy leżą tylko i wyłącznie po stronie twojego partnera, nie masz na nie wpływu. Jeśli on nie chce (w przeciwieństwie do ciebie) zmobilizować się do działania, do zmiany, do wyjścia naprzeciw twoich potrzeb, możesz wyjść, ale możesz też to zaakceptować – to co wybierzesz, będzie dla ciebie najlepsze.

Dlaczego tak naprawdę odchodzisz?

Czy wiesz, czemu odchodzisz? Czy kiedykolwiek odpowiedziałaś sobie szczerze na to pytanie? Każda ważna decyzja w twoim życiu musi być zgodna z tobą, z tym co czujesz, musi nieść spokój, a nie strach i ucisk w żołądku. Powodów odejścia mogą być dziesiątki, możesz odchodzić, żeby jemu zrobić na złość, by go skrzywdzić, dla dzieci, by pokazać światu, że można. I okej, ale jaki powód jest twój, dlaczego to robisz dla siebie? Znasz odpowiedź? Czy potrzebujesz jeszcze trochę czasu?

Wyobraź sobie siebie za pięć lat

Wierzę w takie wizualizacje, w wyobrażanie sobie, jak – gdy podejmę taką, a nie inną decyzję – będzie wyglądać moje życie za pięć lat. Czy będzie we mnie nadal żal i złość, czy może będą bardzo daleko od miejsca, w którym jestem dzisiaj? To bardzo ważne zobaczyć siebie za te kilka lat, przyjrzeć się uważnie swoim emocjom, planom, by świadomie wziąć odpowiedzialność za swoje decyzje.

To nigdy nie jest łatwe. Znam kobiety, które odchodziły bardzo długo, znam takie, które odeszły pod wpływem chwili. Są te, które czasami żałują, że nie zawalczyły, że nie dostrzegły tego, co w ich związku było dobre, tylko skupiły się na brakach. Znam też te, które dzisiaj są szczęśliwe i uważają, że odejście było najlepszą decyzją w ich życiu. A ty? Stoisz przed taką decyzją? Warto przemyśleć ją w szczegółach, rozłożyć na czynniki pierwsze, by móc pójść dalej – albo samej, albo walcząc o to, co może jeszcze wami się tli


Miała być suknia jak z bajki, był dramat w salonie ślubnym. To, co się tam dzieje, jest czasami szokujące!

Agnieszka Dyniakowska
Agnieszka Dyniakowska
31 lipca 2017
Fot. iStock / Kostyazar
Fot. iStock / Kostyazar

Piękna biała suknia ślubna, taka z prawdziwego zdarzenia, jedyna w swoim rodzaju, bo przecież ten dzień i ta chwila mają być wyjątkowe. Z pewnością większość z nas mówiąc magiczne „tak” i decydując się zostać żoną swojego męża w głowie od razu rysowała obraz tego, jak w tym dniu wyglądać będzie. Przecież to jeden jedyny raz mamy szansę założyć suknię ślubną, którą nierzadko podziwiamy na wystawach wypożyczalni czy sklepów i poczuć się trochę jak z bajki… Tyle z wyobrażeń i oczekiwań, bo rzeczywistość jednak rysuje się zupełnie inaczej i czasami suknia staję się koszmarem własnego ślubu, zwłaszcza gdy trafiamy do salonów takich, jak nasze bohaterki. .

Nie przychodź bez pytania i bądź na czas

„Trzeba się umawiać na konkretną godzinę telefonicznie. Zdarzało się nawet, zanim wiedziałam, że trzeba zadzwonić, że w salonie były osoby, ale drzwi były zamknięte, panie nikogo nie wpuszczały bez umówienia” – mówi K., która jest żoną od miesiąca. W wielu salonach trzeba umawiać się na konkretną godzinę i tylko w ustalonym czasie można przymierzać suknie. Niektóre salony ograniczają nawet ilość kreacji, które przyszła panna młoda może założyć: ” W jednym salonie pani miała pół godziny i tylko pięć sukienek do przymierzania, które sama wybrała” – wspomina K. „Mogłam zmierzyć, ale tylko trzy kiecki i pod warunkiem, że zdecyduję się tam kupić” – pisze jedna z internautek, a podobnych wypowiedzi znaleźć można znacznie więcej.

Nie warto też się spóźniać, bo pani w sklepie może nie być wyrozumiała. „Zalogowałam się na stronie internetowej, gdzie przedstawicielka szukała dla mnie salonów ślubnych. W trzecim, który mi poleciła byłam umówiona, ale spóźniłam się 10 minut. Pani już była bardzo zła, taka babeczka 50+, może była już zmęczona tą pracą, od wejścia przewracała oczami. Przeprosiłam za spóźnienie i powiedziałam, że przymierzymy w te 20 minut tyle, ile zdążymy – było na mnie przeznaczone pół godziny. Zaczęła przerzucać wieszakami, szybko wyszukiwać sukienki – w innych sklepach obsługiwano mnie  powoli i bez nerwów, z klasą. Pani zapinała sukienki tak, jak w tych starych filmach matki zapinały córki przed balem, żeby je dopiąć to popychały je do przodu i szarpały, aż im łzy ciekły po policzkach. Ona mnie właśnie tak bezczelnie dopinała, bez łagodności i wyczucia” – relacjonuje O. swoją wizytę w felernym salonie.

Fot. iStock / ModernNomads

Fot. iStock / ModernNomads

Przyjdź w odpowiednim momencie i bądź gotowa na poprawki

„Ślub brałam w lipcu. W październiku w jednym z salonów dostałam reprymendę, że to nie sezon na letnie suknie, że za wcześnie. Pan dał mi z łaski do przymierzenia jedną sukienkę nie zostawiając mi wyboru i twierdząc, że ta jest idealna. Kazał przyjść najwcześniej w styczniu. W lutym powiedział, że to już bardzo późno, że nie zdążą, że jest mało czasu”. Trudno zatem wyczuć kiedy będzie najlepszy moment na wybór sukni, choć nie powinno się z tym zbyt długo zwlekać, bo zazwyczaj potrzebne są poprawki i dopasowanie kreacji do figury panny młodej, a z tym też nie jest łatwo.

„Trzeba oszukiwać, jeśli chodzi o datę ślubu, najlepiej mieć miesiąc do przodu – bo oni też oszukują z datami” – radzi K. – „Znajoma ma nietypową figurę – rozmiar 34, ale bardzo duży biust. Suknię kupiła więc w dużo większym rozmiarze i musiała ją przerabiać. Była 14 razy na przymiarce, suknię odbierała na kilka dni przed ślubem i jeszcze musiała szukać kogoś, kto jej poprawi, chociażby krzywe szwy. Masakra.. Od krawcowej usłyszała, jak pracują niektóre panie w salonach przy poprawkach sukienek – „aby odebrała”, tylko to się liczy”.

„Wizyty w salonie to był koszmar mojego życia i żadnej pannie młodej nie życzę łez wylanych przy mierzeniu wymarzonej sukni ślubnej. Przy każdej wizycie pokazywałam paniom, że suknia ciągle była źle uszyta, zaszyta czy dopasowana. Kierowniczka była niekompetentna, okropnie niemiła, krzycząca, przemądrzała… brak słów, aby opisać jej zachowanie” – czytam na forum i ze zdziwieniem dowiaduję się, że dochodziło nawet do wzywania policji. Kilka dni przed ślubem niektóre kobiety musiały wręcz walczyć o suknie, za które płaciły czasem po kilka tysięcy złotych.

Decyduj się szybko

„No to co, na którą się pani decyduje?” – O. usłyszała to pytanie po 20 minutach wizyty i przymierzeniu paru sukienek. „Wy tak wszystkie nie wiecie, nie wiecie! Lepiej się zdecydować od razu, bo nie będę potem latać, wszystko na ostatnią chwilę” – narzekała pani z salonu naciskając na natychmiastowe podjęcie decyzji.  „Już chciała mnie zapisywać, taka chamska sprzedaż. Powiedziałam, że jeszcze potrzebuję czasu na podjęcie decyzji, muszę się poradzić (był listopad, a ślub w kwietniu), to coś tam pod nosem sobie mówiła. Zupełnie nie traktowała mnie jak klienta, jakby robiła mi łaskę. Poczułam się beznadziejnie. Głęboki PRL, bardzo głęboki PRL” – wspomina O.

W opowieści K. widać podobny pośpiech i naciski. „Panie potrafią powiedzieć, że trzeba się już decydować, bo nie mają dla nas więcej czasu, trzy suknie przymierzone i powinno wystarczyć. Wiadomo, że na manekinie sukienka wygląda inaczej, trzeba zobaczyć jak na danej osobie leży, jak się sylwetka prezentuje, bo czasami wymarzona sukienka może być zupełnie nie dla nas”.

„Pani blondynka ze „słodkim” uśmieszkiem bardzo narzucała swoje zdanie, nie mogłam obejrzeć żadnych sukien, zaprowadziła mnie za rękę do przymierzalni i przyniosła dwie wstrętne bezy, później coś lżejszego.[…]Pani zaczęła się zachwycać, od razu proponować, że przynosi umowę, a ja już, teraz wpłacam zaliczkę…. Przyszły jakieś dwie inne pracownice i wręcz opieprzały mnie, dlaczego nie chcę wziąć tej sukienki skoro tak świetnie według nich wyglądam (to był mój pierwszy salon i pani o tym wiedziała). Ulotniłam się szybciutko, obsługa tragiczna, masakra” – żali się na ślubnym forum jedna z internautek.

Zapomnij o zdjęciach i ubierz się odpowiednio

„Nie można robić zdjęć, gdy zapytałam o to (chciałam pokazać mamie) pani burknęła na mnie. Szwagierka robiła mi zdjęcia z ukrycia. W niektórych salonach były nawet wywieszki z zakazem”. W pewnym sensie jest to zrozumiałe – w ten sposób salony zabezpieczają się przed plagiatowaniem, choć w przypadku firm, które wystawiają swoje modele w katalogach internetowych wydaje się to nieco bezzasadne. Często od wejścia panie patrzą podejrzliwie na panny młode i zwracają im uwagę w bardzo nieprzyjemny sposób, głośno komentując, że pewnie później podrobią wzór u krawcowej. Potrafią też zlustrować klientkę i na podstawie jej ubioru oceniają zamożność i to, czy opłaca im się nią zajmować.

„Miałam wrażenie, że sprzedawczyni naśmiewa się z tego, że szukam sukni w tak „ekskluzywnym” salonie”.

„Na mierzenie powinnam przyjść przygotowana – tu mnie babsko zmierzyło wzrokiem. Nie wyglądałam „na bogato” zatem do mierzenia się nie nadawałam”.

„W salonach panuje dość dziwna polityka – nie dajemy przymierzać droższych modeli skromniej ubranym klientkom”.

Przeglądam ze zdumieniem opinie na ślubnych forach – podobne sytuacje nie są wcale rzadkością i wiele kobiet potwierdza takie zachowania. A przecież wiele panien młodych, choć na co dzień nie kupują drogich ubrań, są gotowe wydać całkiem sporo na wymarzoną sukienkę. Pytam o to O., która swój ślub brała trzy miesiące temu. „Pani przyniosła mi suknię za 8 tysięcy i tak dziwnie spojrzała na mnie, z uśmieszkiem, czy w ogóle będę taką drogą mierzyć. I przymierzyłam, bo byłam już wkurzona, chociaż nie miałam zamiaru jej kupować” – wspomina.

Panna młoda to klient – wyzwanie

„Suknia ślubna – jej zakup to prawdziwy horror, chyba że trafi się na profesjonalny salon ślubny, gdzie obsługuje profesjonalistka” pisze wprost jedna z forumowiczek. Moje rozmówczynie także twierdzą, że wiele salonów potrafi podejść do panien młodych z życzliwością, a obsługa dwoi się i troi by pomóc spełnić im marzenia o wyjątkowej sukni. Wciąż jednak zdecydowanie zbyt często zdarzają się miejsca, w których klientki traktowane są z łaską i arogancją.

„Mam wrażenie, że to za chwilę będzie osiągało większe rozmiary, bo nie ukrywajmy, że każda panna młoda wybrzydza. Mimo że na co dzień nie jest osobą, która wybrzydza, to chce mieć tę suknię jak najlepszą – tu jej się nie podoba, tam jej się nie podoba i te babki w salonach sobie nie radzą” – mówi szczerze O. i dodaje – „Panna młoda to jest trudny klient, to jest osoba, która musi być naprawdę zadowolona, bo jak nie, to ci się poryczy. To jest tyle emocji przy tym dniu. One wszystkie powinny przejść szkolenie, jak sobie radzić z trudnym klientem, jak się uzbroić w cierpliwość itd. Niejednokrotnie to obsługa powoduje, że podejmujesz decyzje, bo dobrze się czujesz w salonie, wiesz, że się tobą odpowiednio zaopiekują”.  Wielka szkoda, że nie każdy pracownik salonu ślubnego to rozumie i zamiast sukni jak z bajki, funduje pannom młodym przygotowania niczym z horroru.

Zapisz


Zobacz także

Fot. iStock/stock_colors

Przestań być uległa w łóżku. Raz na jakiś czas powinnaś wejść w rolę dominy [18+]

Fot. iStock / Paolo Cipriani

Uda, pośladki czy brzuch? Wymodeluj ruchem swoje ciało. Sprawdź jaka aktywność pomoże różnym partiom ciała

Fot. iStock/miljko

„Zaraz urwą mi się cycki” czyli o czym myślą kobiety w trakcie pozycji od tyłu