Oddycham pełną piersią, chwytam chwile i coraz bardziej lubię siebie. Gdzie tam lubię, kocham! Jestem kobietą

Poli Ann
Poli Ann
8 marca 2019
Fot. iStock / fcscafeine
 

Jestem kobietą, tak niegdyś śpiewała polska diwa. Oj hicior to był niesamowity! Przyznam bez bicia, że bardzo lubię ten kawałek głównie ze względu na słowa, choć głos Edytki też wymiata.
I tak sobie myślę w związku z naszym kobiecym marcowym świętem, że pan Cygan, który to popełnił tekst owej piosenki, miał do cholewki dużo racji. W głowę zachodzę, skąd facet tak doskonale rozłożył naturę kobiecą na czynniki pierwsze? No chylę czoła. Ba, klękam i biję tym czołem o podłogę, parkiet, panele czy nawet o beton, lub obojętnie o to, co tam mam pod sobą. I to nie jeden raz, a kilka, bo chłopina rację ma! Szacun!

Nie wiem czy to z autopsji czy może miał on tak dobre oko, ucho, intuicję, cokolwiek, ale przyznać mu trzeba, że istotę kobiecości ujął w tym tekście pierwszorzędnie!

No bo Kobitki Kochane spójrzmy na siebie w lusterku i jak już usłyszymy, żeśmy najpiękniejsze w świecie, to zastanówmy się, czy jakiś epitet tej piosenki do nas nie pasuje? Interpretacji tekstu to ja nie chcę tu Moje Drogie uskuteczniać, bom niekompetentna raczej w tej dziedzinie, ale patrzę sobie na lico moje i wszystkich babek dookoła, i widzę wyraźnie, że wypisz wymaluj każda z nas, absolutnie każda, to:
– wulkan, czynny, nieczynny tudzież uśpiony,
– albo burza lub cisza przed nią,
– a czasem rzeka, rwąca, kręta, innym razem leniwa, prosta, łagodna,
– bądź też lodem skuta, chłodem otulona, z błyskawicą w oczach lub ogniem ziejąca istota.

A istota owa może przejawiać jedną z tychże cech, albo ich mieszankę. Nie bójmy się użyć tego słowa, iście wybuchową. No czyż nie mam racji?

Zanim podniesiecie larum to ja Wam powiem w sekrecie Dziewczynki Kochane, żem czasem łagodna i spokojna niczym wiosenny wietrzyk, by po chwili przeobrazić się w porywisty wiatr, tornado, huragan czy tsunami ze łzami. Czy to ważne, że z jakiegoś powodu? A musi być powód? Logiczny na dodatek? Ja się pytam poważnie. Kobietą jestem do cholery, to wszystko tłumaczy!!! Mam ochotę to się śmieję, tańczę, wrzeszczę, warczę, łkam, wybucham lub milknę. Nikt mi nie zabroni.

A jak słyszę, że to hormony to dopiero szlag mnie trafia. No owszem, hormony sobie tam działają, ale ja to ja, a nie mieszanina substancji chemicznych na litość boską!!!

A wiecie co mnie najbardziej wkurza? Jak humor faktycznie do bani, a wybranek mego serca nie odrywając wzroku od telefonu, uroczyście oświadcza, że pewnie okres mam albo mi się zbliża. No Amerykę odkrył Kolumb od siedmiu boleści. Eureka! Owacje na stojąco normalnie!!!

Okres? Ratunku!!! A co to tylko przed lub w trakcie humoru mieć nie mogę, a tydzień po to już mam ćwierkać i piórka prezentować? Ja cię kręcę. No okres to ja mam, określony. Z nim, bo jak mi tak gada i do szewskiej pasji doprowadza, to w cztery litery mam ochotę niezmierną jegomościa kopnąć z tej szpilki mojej czerwonej. A co!!! Bo ja niczego bardziej nie znoszę niż tego jak mi się wmawia, jak ja się czuję. No do jasnej Anielki, same przecież doskonale wiemy, jak się miewamy, prawda kochane moje? A nawet jak nie wiemy, to się za nic w świecie nie przyznamy, skąd nagła chandra albo banan na buzi taki, że gdyby nie uszy, to byśmy się śmiały dookoła głowy. A co, zabronione szczerzyć zęby lub ciskać grzmotami??

Kobieca natura jak widać jest wielce skomplikowana, szalenie barwna i zmienna. Ale zobaczcie, jakże interesująca! Nudzić z babą to się nie da, co to to nie!!!

Jestem kobietą!!!! Śpiewam sobie dzisiaj z turbanem na głowie, maseczką błotną na twarzy, goląc kończyny. I wiecie co? Dobrze mi z tym. Trochę już wiosen mam na karku, chłopa mam, matką zostałam, jakiś bagaż doświadczeń targam ze sobą i dopiero od niedawna czuję się świetnie z tą moją kobiecością. Jestem babką w kwiecie wieku i widzę teraz, jaka ja głupia byłam, że wcześniej tej kobiecości nie doceniałam. Wstydziłam się nawet, kompleksy miałam, prawie w deprechę wpadałam, bo wszystko mi się we mnie nie podobało. No wszystko. A dziś patrzę na siebie, widzę się w lustrze, owszem nie pieję każdego dnia z zachwytu, ale staram się dostrzegać i podkreślać swoje mocne strony. I myślę sobie, no cholera, nie jest ze mną tak źle. Wiedzę jakąś mam i pojęcie o życiu też, i generalnie rzecz ujmując czuję się ze sobą świetnie, choć osiemnastkę obchodziłam lata temu. I uwielbiam w sobie tę złożoną naturę, bawię się nią, mam do niej dystans ogromny. I zaliczam zjazdy nastrojów, by za chwilę wspiąć się na wyżyny z tym bananem na buzi. Rzucam mięsem i prowadzę także filozoficzne dysputy. Latam w dresach, by za chwilę wbić się w kieckę i 10-centymetrowe szpilki, i szaleć na parkiecie do rana. Śmieję się i płaczę, złoszczę i uspokajam.

Faktycznie jestem wulkanem, cichym strumykiem, gwałtowną burzą z piorunami i kolorową tęczą. Jestem ogniem i wodą, aniołem i diabłem wcielonym, kłębkiem nerwów i oazą spokoju. Wszystkim na raz i osobno. I co? I powtórzę się, DOBRZE MI Z TYM !!

Oddycham pełną piersią, chwytam chwile i coraz bardziej lubię siebie. Gdzie tam lubię, kocham! I wcale nie mam zamiaru się zmieniać. Będę sobie taka, jaka jestem. Prawda Dziewczynki? Bądźmy sobie takie, jakie jesteśmy. Czemu mamy na siłę być grzeczniejsze lub bardziej pyskate, spokojniejsze albo przebojowe, chudsze czy grubsze. A po kiego grzyba? A niech sobie rozkwita ta nasza kobiecość jak chce i trwa. Nikomu nic do tego. Na tym polega nasze piękno przecież. Na wyjątkowości, urozmaiceniu, niepowtarzalności i nieprzewidywalności, o jakiej śpiewa nasza diwa.

I co Kobitki Moje Kochane może być coś piękniejszego niż bycie kobietą przez duże K????


Portret Jadowitej Baby

Poli Ann
Poli Ann
16 marca 2019
portret jadowitej baby
Fot. iStock ;/ Instants – portret jadowitej baby
 

Siedzę u fryzjera. Zarezerwowane późne popołudnie na co najmniej dwie godziny, bo farba, ścięcie i modelowanie. I przy okazji pani Marzenka mi hybrydę na dłoniach zrobi, toteż poświęcam sporo minut, by poczuć się dopieszczona, i połechtać moją kobiecą próżność. A co, raz się żyje! No raz na miesiąc, półtora chyba mogę bez skrupułów opuścić gniazdo i zostawić gromadkę moich dzieci (mąż też się w to wlicza). Jak i bez skrupułów mogę się przysłuchiwać rozmowom, prowadzonym w salonie. Ileż można czytać, że celebrytka A schudła 50 gramów, celebrytka B przytyła za to całe 88, celebryta C bierze czwarty rozwód w ciągu roku, a gwiazdka X wrzuciła milionowe zdjęcie na insta. Książki ambitnej żadnej nie wzięłam. Żałuję bardzo. Mea culpa. Przynajmniej bym się zatopiła w czyjejś biografii albo próbowała rozwiązać zagadkę kryminalną. A tak pozostało słuchanie. Chcąc nie chcąc.

Zaczęło się niewinnie. Do salonu wpada młoda kobieta, bardzo ładna, długie włosy, burza loków. Rzuca się w oczy. Jest przy tym cholernie szczupła. Aż sama mimowolnie wciągam brzuch jak ją widzę. Umawia się na wizytę u pani Marzenki i wychodzi. A baby w salonie, klientki dla jasności, aż się trzęsą komentując.

Ta to chuda. Pewnie anorektyczka. 
No jasne, że anoreksja. Normalnie taki chudy nikt nie jest.

A pani Marzenka mówi, że ta kobieta wygląda tak od zawsze. W ciąży też tak wyglądała. Tylko piłeczkę z przodu miała zamiast brzucha. Taki typ.

W ciąży? To ona dziecko ma???

Tak, dziewięcioletnie.

Na pewno jedno. Po drugiej ciąży by taka chuda już nie była. 

No musiała to dodać. Jad z siebie cały wyrzucić, inaczej by eksplodowała. Przecież to oczywiste, że normalne kobiety nie są szczupłe i w ciąży tyją po 30 kg, i już nigdy nie wracają do starej wagi. Tylko jak cierpiętnice dźwigają pociążową nadwagę dumnie obwieszczając światu, że oto i one powiły na świat dziecię płacąc za to najwyższym poświęceniem, utratą talii! Bezpowrotnie!!!!

A te włosy ciekawe gdzie zrobiła i jaki to numer farby. 

Włosy to ona też ma naturalne.

Kolor też??? Doczepów nie ma? Ani trwałej?

Ano nie. Taką fryzurę ma od liceum. Kiedyś mi zdjęcie pokazywała. Nic się dziewczyna nie zmieniła. Śliczna jest, prawda??

Uhm.

Jad podpłynął do gardła i nie mogła więcej z siebie wydusić bidulka. Ale przełknęła dzielnie i drąży dalej.

Ale pazury u pani robi? Sama nie umie?

Tego to ja nie wiem moja droga.

Jadem by się zakrztusiła, gdyby nie wypluła tego ostatniego pytania. No musiała. Żeby było na jej. Nie przeżyłaby, gdyby jeszcze tamta hybrydę umiała robić.
Owszem rzeczona kobieta ładna, włosów i figury pozazdrościć, bo się babka w trendy aktualne wpisuje, ale żeby tak dociekać, co ma zrobione, a co nie? Święta nie jestem. Ciekawska bywam, ale widzę, że do tego levelu jeszcze nie doszłam. A ta Jadowita, nomen omen, niegruba, niebrzydka, w wieku mniej więcej tamtej, zadbana, ale borykająca się najwyraźniej z podwyższonym poziomem jadu. Jak nic. Tabletek cholera na to nie ma?!
Siedzę sobie z gazetą jednak dalej. Farba mi się wgryza we włosy, a ja słucham, o czym to klientki z Jadowitą dalej prawić będą.

A słyszałyście dziewczynki, że Agnieszkę mąż kopnął w d… albo inaczej puknął jakąś młodą d…? Agnieszka załamana, ale nie ma się co dziwić. Zero fryzjera, makijażu. No po ciąży to już by mogła coś ze sobą zrobić. 

A jednak, po ciąży można? Eureka!!!

Jakaś studentka. Pokażę Wam na fejsie, Dorota mi ją pokazała. 

I leci biegiem po smartfona w różowej oprawie z brokatem i komentuje dalej.

No Aga szans przy niej nie ma. Ale studentka pusta. Zobaczcie rzęsy zrobione, doczepy, pazury, usta napompowane, w cyckach silikon, nogi rozkładać szeroko umie to chłop poleciał. 

I pokazuje zdjęcie młodej atrakcyjnej dziewczyny (mi także, choć słowem się nie odzywam), która pręży młode ciało na zdjęciu, chyba na siłowni. Owszem makijaż mocny, ale buzia śliczna i te cycki to raczej naturalne. Ma dziewczyna kawał biustu. Zdarza się, nawet w młodym wieku. Naprawdę!!! W ciągu dwóch minut dowiaduję się jak owa Agnieszka się nazywa, gdzie pracuje i jak to się dziewczyna o zdradzie męża dowiedziała. Jadowita i jej koleżanki perorują beztrosko, żonglując faktami. No cyrk!!! Dosłownie. Pani Marzenka i fryzjerka pani Ewa klasa sama w sobie. Coś przytakną, rzucą zdanie typu: no chłopu do utraty rozumu niewiele trzeba. Nie ciągną za język, nie rzucają nazwiskami, a podejrzewam, że o owej sprawie wiedzą więcej, jednak jako że królowa jest tylko jedna, to oddają jej scenę (a raczej salon).
Siadam w końcu na fotel. Pani Ewa czaruje mi na głowie coś nowego. Gadamy o pracy, pogodzie, ja nieśmiało o blogu. Świta Jadowitej się kurczy o jedną i zaczyna się show. Finał normalnie.

Jezu, dobrze, że ta Gośka już poszła. Patrzeć na nią nie mogę. Wyprostowała se te zęby i się szczerzy wszędzie. Jeszcze niech wybieli, to nas oślepi. 

Pani Ewa nic nie mówi. Pani Marzenka szykuje się na mnie i podpytuje o preferowane kolory. Mnie też zatkało. A jad jak płynął, tak płynie.

Prawie czterdziestka na karku, a ona myśli, że zębami świat zawojuje. By się za ćwiczenia wzięła, bo ledwo w fotelu fryzjerskim się mieści. By jeszcze pani Ewa szkody w salonie miała. 

Jadowita chichocze. Świta przebiera nóżkami (dokładnie rzecz ujmując są to dwie pary nóg). Ja odmieniona, może nie jakoś diametralnie, ale z trochę innym odcieniem i krótszą fryzurką, oddaje moje dłonie w ręce pani Marzenki. Wybieramy kolor. Biorę mocny fiolet. Tak mnie naszło. Rozmawiamy o mojej fryzurze, o salonie, bo po remoncie i jakoś nie czuję, by zarówno pani Marzenka jak i pani Ewa miały ochotę każdego oplotkować. Wręcz przeciwnie. Wolą chyba luźniejsze tematy.
Zza drzwi słyszymy głos Jadowitej:

No błagam dziewczyny, Gośka wyglądała jak potwór z tamtym zgryzem. Teraz jest po prostu potworem z ładniejszym zgryzem. Mam rację?

Krew mnie zalewa. Nie znam kobity, a już jej nie lubię. No nie cierpię baby, choć nic mi nie zrobiła. Pani Marzenka szybko uwinęła się z moją hybrydą. Żegnam się z nią serdecznie. Wracam do części fryzjerskiej po płaszcz i mówię głośno dobranoc uśmiechając się najszerzej jak umiem, oślepiając Jadowitą (zanim słodko mi powie jak Gosi, papa kochana moja) swoimi srebrnymi klamerkami na zębach. Na obu szczękach. I jestem niemal pewna, jak to Jadowita komentuje:

No następną pogrzało se zęby robić. 

Będzie miała dziewczyna pretekst, by sobie jadem popluć, bo widać, że jak nie pluje, to nie istnieje. To co jej będę żałować, nie?


„Chciałabym Ci dać gotowy przepis na to, jak być kobietą szczęśliwą i spełnioną, ale taki niestety nie istnieje”. List do Córki

Poli Ann
Poli Ann
8 marca 2019
List do córki
Fot. iStock

Droga Córeczko,

Kobietko Kochana chciałabym Ci tyle o byciu kobietą opowiedzieć. Tyle pokazać, nauczyć i przed tyloma rzeczami ostrzec, uchronić. Ale chyba łatwiej wyrazić to wszystko słowem pisanym, które przeczytasz jak dorośniesz, zachowasz i mam nadzieję weźmiesz do serca.

Chciałabym Ci dać gotowy przepis na to, jak być kobietą szczęśliwą i spełnioną, ale taki niestety nie istnieje. Pozwól zatem, że udzielę Ci kilku rad, z których być może zrobisz użytek i wykorzystasz w pogoni za szczęściem.

Rada nr 1: Bądź zawsze sobą

Nie graj nikogo. Nie zmieniaj się na siłę, dla poklasku. Jeśli ktoś Cię nie lubi to jego strata i problem. Nie musisz udowadniać komuś, że jesteś warta jego przyjaźni i miłości. Bo jeśli ktoś takich dowodów oczekuje, to nie jest materiałem na prawdziwego przyjaciela ani partnera.

Rada nr 2: Kochaj siebie

Twoje ciało niedługo zacznie się zmieniać. Chwilę to potrwa zanim osiągnie określony kształt. Daj mu czas. Nie katuj się dietami. Jedz rozsądnie i zdrowo. Ćwicz. Doceniaj krągłości. Zobaczysz na jak piękną kobietę wyrośniesz.

Rada nr 3: Miej odwagę mieć własne zdanie

Broń go, niekoniecznie za wszelką cenę. Broń, gdy uznasz to za koniecznie. Nie bój się go wyrażać. Rób to kulturalnie, ale stanowczo.

Rada nr 4: Nie krzywdź

Bądź dobra dla siebie i innych. Traktuj ludzi z szacunkiem, nawet jeśli ich nie lubisz. Chciałabym, abyś zawsze mogła dumnie spojrzeć sobie w twarz. Pamiętaj dobro prędzej czy później wraca. Zawsze!!!

Rada nr 5: Popełniaj błędy

Masz do nich prawo. Nie ma ludzi nieomylnych.  Grunt byś się do błędów umiała przyznać i wyciągnęła z nich wnioski!!!

Rada nr 6: Wierz w siebie

Jesteś piękna, mądra i niepowtarzalna. Nie zapominaj tego. Nie daj sobie wmówić, że jest inaczej. Piękno jest na zewnątrz, ale i wewnątrz. Dbaj o nie. Rozwijaj się, ucz, podróżuj. Pielęgnuj urodę i  kondycję. Wszak w zdrowym ciele zdrowy duch:)

Rada nr 7: Dbaj o zdrowie

Ono jest bardzo ważne. Nie zaniedbuj badań. Rób je regularnie. Nie forsuj się. Znajdź odskocznię od stresu. Pracuj by żyć, a nie żyj, by pracować. W życiu najważniejsze jest życie.

Rada nr 8: Słuchaj intuicji

Ona Cię poprowadzi. Czasem irracjonalna da Ci podpowiedź, pomoże lub uratuje. Coś o tym wiem 🙂

Rada nr 9: Kochaj całym sercem

Walcz o miłość, gdy trzeba, ale nie buduj jej na czyimś nieszczęściu. Takie fundamenty są kruche. W miłości nie zapominaj o sobie, swoich potrzebach i zainteresowaniach. Zachowaj swoją przestrzeń. Ona pozwoli Ci kochać w pełni i nie zatracić siebie.

Rada nr 10: Rozpieszczaj się

Życie składa się z małych przyjemności. Nie żałuj sobie drobiazgów, które dadzą Ci radość. To one często są nieodzownym elementem kobiecości.

Rada nr 11: Miej dystans do samej siebie i do spraw, na które nie masz wpływu

Nimi się nie przejmuj. Pamiętaj idealnych ludzi nie ma, a czasem warto jest pośmiać się z siebie samej. Przecież śmiech to zdrowie. (patrz rada nr 7).

Rada nr 12: Bądź po prostu szczęśliwa

Znajdź klucz do własnego szczęścia, wsłuchaj się w siebie i dąż do celu, ale nie po trupach. Żyj z uśmiechem na ustach, ale czyń tak, by nikt przez Ciebie nie płakał.

Moja Kochana, mogłabym tych rad wypisać więcej. Póki co, te uważam za najważniejsze. Weź sobie je do serca i żyj! Żyj pełnią życia, szczęśliwie, radośnie, i mądrze.

Twoja Mama