9 rzeczy, które czynią nas atrakcyjnymi dla płci przeciwnej…

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
8 września 2018
Fot. iStock / SanneBerg
 

Czasem nie jesteśmy w stanie dokładnie określić dlaczego podoba nam się ta osoba, a nie inna. Naukowcy z różnych krajów nieustannie prowadzą badania, aby dowiedzieć się, co podoba się mężczyznom i kobietom w ich partnerach. Jest kilka takich kryteriów, które wydają się wcale nie takie oczywiste…

Co nas przyciąga u płci przeciwnej

1. Wyraz twarzy

Zdaniem badaczy mężczyźni są bardziej zainteresowani szczęśliwymi kobietami – tymi, które się uśmiechają i mają szczęśliwe oczy. Kobiety kochają mężczyzn  o dumnym wyrazie twarzy.

2. Aktywny język ciała

Obserwowanie zachowań ludzi podczas tak zwanych szybkich randek pozwoliło zaobserwować naukowcom,  że zarówno mężczyźni, jak i kobiety preferują partnerów z aktywną mową ciała. To samo dotyczy zdjęć. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety uważają, że osoby złapane w ruchu są bardziej atrakcyjne niż osoby, które zostały sfotografowane w określonej, wystudiowanej pozie.

3. Zapach

Zapachy ciała i perfum mogą przyciągać lub odpychać człowieka. I pomimo tego, że zapach czosnku niszczy romantyczną atmosferę,

Naukowcy odkryli, że kobiety przyciągają zapach mężczyzn, którzy go zjedli. Jednak nie działa to na panów. Oni wolą subtelne, delikatne zapachy.

4. Podobieństwo do rodzica przeciwnej płci

Brytyjscy naukowcy odkryli, że kobietom często podobają się mężczyźni, którzy mają ten sam kolor oczu co ich ojcowie. To samo dotyczy mężczyzn: często wybierają kobiety, które wyglądają podobnie do ich matek.

5. Włosy

Mężczyzn najbardziej pociągają kobiety o długich włosach.

6. Zwierzęta domowe

W swoim eksperymencie izraelscy naukowcy poprosili mężczyzn, aby ocenili się za pomocą opisów tekstowych. Niektórzy mężczyźni mieli psy, a inni nie. I za każdym razem, gdy w opowiadaniu wystąpił pies, mężczyzna wydawał się bardziej atrakcyjny dla kobiety. Naukowcy uważają, że można to wytłumaczyć faktem, że posiadanie zwierzaka oznacza, że ​​mężczyzna jest poważny i gotowy na długotrwały związek.

Dla mężczyzn nie ma znaczenia, czy kobieta ma zwierzaka, czy nie.

7. Muzyka

W 2014 r. Naukowcy poprosili 1500 kobiet o słuchanie kilku piosenek: niektóre z nich były skomplikowane, a inne proste. Poziom złożoności został określony przez liczbę akordów użytych w utworze. Następnie uczestnicy eksperymentu mieli powiedzieć, które piosenki wydają się najbardziej atrakcyjne. Większość kobiet preferowała skomplikowaną muzykę. Co więcej, powiedziały, że wybiorą mężczyzn, którzy skomponowali te piosenki.

Takich eksperymentów nie przeprowadzono z mężczyznami. Tak więc nie można powiedzieć, czy istnieje związek między atrakcyjnością kobiety a jej gustem muzycznym.

8. Altruizm

Altruistyczne zachowanie to kolejna rzecz, która przyciąga zarówno kobiety, jak i mężczyzn. Naukowcy uważają, że jest to cecha genetyczna: zachowanie altruistyczne wskazuje, że dana osoba prawdopodobnie będzie opiekuńczym rodzicem i przekaże swoje geny następnym pokoleniom.

9. Rozmiar buta

Mężczyźni są bardziej skłonni szukać mniejszych od siebie partnerek. Rozczula ich i pociąga mała stopa kobiety. U pań jest odwrotnie – im większy rozmiar buta mężczyzny, tym bardziej atrakcyjny się on wydaje.


Na podstawie: brightside.me


Spędziliśmy razem 10 lat, ale mimo to nasze małżeństwo zakończyło się rozwodem. Jak mogło do tego dojść?

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
8 września 2018
Fot. iStock / Neustockimages
 

Według statystyk prawie 50% wszystkich małżeństw na świecie kończy się rozwodem. Nigdy nie myślałem, że będę w TEJ połowie. Zawsze chciałam po prostu wyjść za mąż, mieć dzieci, wychować je i żyć długo i szczęśliwie. I prawie się udało. Spotkałam osobę, z którą dobrze się rozumiałam i byliśmy wspaniałą parą. Spędziliśmy razem 10 lat, ale mimo to nasze małżeństwo zakończyło się rozwodem. Jak mogło do tego dojść?

Przed ślubem dużo rozmawialiśmy o przyszłości i myślałam, że znam mężczyznę, z którym planuję wspólne życie. Dziś mam 30 lat. W maju tego roku musiałam podjąć bolesną, ale konieczną decyzję, że opuszczam męża, z którym spędziłam 1/3 mojego życia. Nie przestaliśmy się kochać. Mieliśmy oczywiście problemy, ale staraliśmy się trzymać razem i mieliśmy dobre życie, prawdopodobnie tak jak większość par.

W ciągu pierwszych kilku lat naszego małżeństwa nawet nie myśleliśmy o dzieciach.

Po prostu cieszymy się życiem. Przygotowaliśmy dla siebie prezenty, komponowaliśmy piosenki i razem biegaliśmy jak wariaci po naszym pierwszym mieszkaniu. Najpierw oboje pracowaliśmy, aż w pewnym momencie mój mąż postanowił rozwinąć własny biznes (a kiedy się nie udało, była kolejna szansa, jeszcze jedna i jeszcze jedna). Zgodziłam się mu pomóc, niewiele myśląc, i pozwoliłam mu właściwie robić to, co mu się podobało. Jak to wyglądało? Miałam swoją pracę i pracę w jego firmie. Czasem nie udało mi się wykroić w grafiku czasu na odpoczynek. A on był lekkoduchem. Żył przyjemnie i tyle.

Zaufanie jest jedną z najbardziej podstawowych rzeczy w każdym związku, prawda?

Przez prawie cały czas naszego małżeństwa miałam zatem 2 prace. Pracowałam do późna, często bez dni wolnych i nigdy nie zapominałam o tym, by utrzymać dom w czystości. Sama również o siebie dbałam. Mój mąż wspierał mnie, ale  nie próbował znaleźć dodatkowego źródła dochodu. Spał dużo i dużo odpoczywał, aby, jak to mówił, mieć „czysty umysł”, który mógłby generować nowe pomysły na przyszłe projekty. Często wyjeżdżał na jakieś spotkania, czasem na wypady z przyjaciółmi.

Wkrótce powiedział mi, że w ogóle nie potrzebujemy dzieci (być może kiedyś w przyszłości) i jak się okazało, dzieci nie pasowały do ​​jego obrazu „wolności”. Stawiałam czoła trudnemu wyborowi: albo czekam i mam nadzieję, że zmieni zdanie albo odejdę.

Dlaczego potrzebowałam tak dużo czasu, aby zdecydować się na rozwód?

Przez te 10 lat nie wyobrażałam sobie życia bez tej osoby. Rozumieliśmy się w pół słowa. Myśl o tym, że widzę obok siebie zupełnie inną osobę w moim domu, przerażała mnie. Myślałam, że nie mogę kochać kogoś innego. Zresztą bałam się, że nikt mnie nie pokocha. Ten lęk zżerał mnie  mnie od środka.

Co pomyślą inni ludzie? Bardzo się bałam także tego, że wszyscy będą plotkować o moim życiu. Dlaczego więc w końcu go zostawiłam?

Myślę, że w końcu nadszedł czas, bym myślała o sobie, zamiast pozwolić, by ktoś inny był wolny (mimo że tak bardzo kochałam tę osobę). Dlaczego wcześniej tego nie widziałam? Miłość jest ślepa, a moja wiara w szczęśliwe zakończenie była prawie nieskończona. Zawsze byłam gotowa oddać mu wszystko. Tak, to prawda, przez długi czas nie mogłam podjąć decyzji i było to niezwykle bolesne. Ale zrobiłam to, gdy zdałam sobie sprawę, że jestem jedyną osobą w tym związku, która chce się rozwijać.

Nie boję się już przyszłości. Mam przyjaciół. Kiedy miałam naprawdę ciężkie chwile, to właśnie oni, a nie tylko moi rodzice mnie wspierali. Przyszła chwila, w której poczułam,  że mogę zrobić wszystko. Mam doświadczenie i teraz mogę ponownie zbudować swoje życie. Mogę przejść każdą ścieżkę: zmienić pracę, fryzurę, kraj. Mogę nauczyć się czegoś nowego i całkowicie zmienić codzienną rutynę.

Pomimo wszystkich trudności i ciepłych uczuć, które wciąż mam dla mojego męża, cieszę się, że podjęłam tę decyzję, ale nie żałuję czasu, który z nim spędziłam, bo w pewnym sensie byłam z nim szczęśliwa.


Trzy typy osób i ich reakcji na emocje. Sprawdź, którym typem ty jesteś

Hanna Szczygieł
Hanna Szczygieł
8 września 2018
Fot. iStock / AleksandarNakic
Następny

Droga do rozwijania swojej inteligencji emocjonalnej zaczyna się od samoświadomości. Poznaj siebie, żeby lepiej poznać innych i świat, który cię otacza.

Co ważne, gdy mówimy o inteligencji emocjonalnej, bardzo ważnym warunkiem jest uświadomienie sobie swoich emocji wtedy, kiedy występują. Samoświadomość ma potężna moc. Ponieważ rozpoznanie negatywnej emocji pozwala dokonać wyboru: podążania za emocjonalnym impulsem lub walkę z nim.

Nasze emocje mają rożny stopień nasilenia, a to jak my funkcjonujemy i jak potrafimy nad nimi panować i je wykorzystywać, świadczy o tym, jak bardzo rozwinięta jest nasza inteligencja emocjonalna. Daniel Goleman w swojej pracy przytacza trzy podstawowe typy osób różniących się sposobem postrzegania emocji i reagowaniem na nie.

Sprawdź, którym typem osobowości jesteś i nad czym powinieneś popracować ze swoimi emocjami


Na podstawie książki: „Inteligencja emocjonalna”, Daniel Goleman

Zobacz także

Zostaw za sobą samotność. 10 kroków do wyjścia ze skorupy

Dziś mogę śmiało powiedzieć: Kobieto! Rozwód to nie koniec świata!

„Dziś mogę śmiało powiedzieć: Kobieto! Rozwód to nie koniec świata!”

Nauczyciele: pozwoliliście, żeby rodzice weszli Wam na głowę