10 faktów na temat tarczycy, o których musisz wiedzieć

Ewelina Celejewska
Ewelina Celejewska
22 listopada 2017
10 faktów na temat tarczycy, o których musisz wiedzieć
Fot. iStock/ChesiireCat
 

Niby starasz się trzymać zdrową dietę, a jednak tyjesz. Masz suchą skórę i zwykłe balsamy dają tylko chwilową ulgę. Cierpisz na zmiany nastroju, coraz częściej jesteś zdołowana. A może od jakiegoś czasu próbujesz zajść w ciążę i się nie udaje? Twój organizm ewidentnie nie pracuje tak, jak powinien. Zamiast się zamartwiać, zbadaj tarczycę. Gdy jej praca zaczyna szwankować, z organizmem dzieją się różne, dziwne rzeczy. Objawy mogą być nieswoiste, co znacznie utrudnia postawienie właściwej diagnozy. Właśnie dlatego wiele kobiet zmaga się z chorobą tarczycy i nawet o tym nie wie. Oto kilka podstawowych faktów, z którymi powinnaś się zapoznać.

10 faktów na temat tarczycy, o których musisz wiedzieć

Tarczyca wpływa na pracę całego organizmu

Ten niewielki, motylkowaty gruczoł umiejscowiony jest w przednio-dolnym odcinku szyi, między krtanią i tchawicą. Wytwarza on trzy główne hormony: tyroksynę (T4), trójjodotyroninę (T3) oraz kalcytoninę. Każdy z nich ma ogromny wpływ na organizm człowieka. Jeżeli produkcja i uwalnianie hormonów są zaburzone, pojawiają się różne, niepokojące objawy – od problemów z termoregulacją organizmu, przez spadek nastroju, aż po trudności z zajściem w ciążę.

Problemy z tarczycą są powszechne u kobiet

Panie zdecydowanie częściej zmagają się z niewłaściwą lub niewystarczającą produkcją hormonów tarczycy niż mężczyźni. Co więcej, ryzyko wystąpienia choroby wzrasta wraz z wiekiem. Nie oznacza to jednak, że nastolatki i młode kobiety mogą spać spokojnie.

Na początku objawy bywają subtelne

Kiedy tarczyca zwalnia, ty też zwalniasz. Twój metabolizm traci parę, spada energia, jest ci zimno i czujesz się słabsza, a w głowie coraz częściej pojawia się pustka, zamglenie. Niedoczynność tarczycy wiąże się również ze zwiększonym ryzykiem cukrzycy typu 2 i niepłodności. Odwrotnie dzieje się w przypadku nadczynności tarczycy, kiedy to następuje przyspieszenie wszystkich funkcji, jednak choroba to diagnozowana jest rzadziej.

Menopauza może uśpić czujność

Problemy z tarczycą często przypominają początki menopauzy – pojawia się nieregularny okres, przyrost masy ciała, spadek energii i obniżony nastrój. Jeżeli masz około 40 lat, prędzej pomyślisz o przekwitaniu niż o poziomie hormonów tarczycy. Zamiast bagatelizować objawy, idź do lekarza. Spróbuj sobie przypomnieć, czy ktoś w twojej rodziny miał problemy z tarczycą.

Do dyspozycji są różne badania

Niektórzy lekarze ograniczają się do badania tyreotropiny (TSH), hormonu przysadki mózgowej, który reguluje pracę tarczycy. Przy niedoczynności, wynik TSH wzrasta powyżej normy. Czasem jednak mimo niepokojące objawy występują, choć wynik mieści się w granicy normy. Lekarz może zlecić badania hormonów T3 i T4 i wdrożyć leczenie na podstawie objawów i wywiadu. Można zastosować także USG tarczycy czy scyntygrafię, pozwalającą ocenić morfologię tego gruczołu i budowę jego tkanek.

Leczenie jest skuteczne

Regularne zażywanie przepisanych leków, w połączeniu ze zmianą diety i stylu życia, przynosi konkretne efekty. Z chorobą można się zaprzyjaźnić i zapanować nad nieprzyjemnymi objawami, jednak musi zostać spełniony jeden warunek. Konieczna jest właściwa diagnoza i odpowiedni dobór leków.

Łatwo zwalić na tarczycę

Ponieważ coraz więcej mówi się o chorobach tarczycy (a w szczególności o Hashimoto), bardzo łatwo obwinić ją za wszystkie problemy zdrowotne. Tymczasem chroniczne zmęczenie może być wynikiem niedoboru witamin, przyrost masy ciała może być spowodowany przyjmowaniem pigułek antykoncepcyjnych, a stany depresyjne wynikać ze zbliżającej się menopauzy. Gdy coś nas martwi, warto wybrać się najpierw do internisty lub lekarza pierwszego kontaktu, który zbierze szczegółowy wywiad i zleci wstępne badania, pozwalające ocenić pracę całego organizmu.

Dieta ma znaczenie

Nie tylko dlatego, że pozwala zapanować nad wagą w przypadku niedoczynności tarczycy. Zdrowa, zbilansowana dieta pomaga w walce z niemal każdą chorobą. Chcąc usprawnić pracę tarczycy, warto sięgać po produkty bogate w jod, selen i magnez. Jedzenie mniejszych, częstszych posiłków w ciągu dnia może mieć pozytywny wpływ na poziom T3. Dzieje się tak najprawdopodobniej poprzez zwiększenie poziomu insuliny, co pomaga organizmowi przekształcić T4 w T3 – tak wynika z badań, przeprowadzonych w Rush University Medical Center w Chicago.

Zbadaj się przed ciążą

Niedoczynność tarczycy może mieć zły wpływ na rozwijający się płód, spowodować odklejenie się łożyska i poronienie. Dlatego też planując ciążę, warto wykonać badania laboratoryjne, określające poziom hormonów. Diagnoza często jednak pojawia się przypadkiem, gdy pacjentki bardzo długo nie mogą zajść w ciążę.


 

Źródło: Woman’s Day/Hello Zdrowie


Ma 90 lat, jest chirurgiem i nadal operuje oraz zajmuje się swoimi pacjentami. Tylko pozazdrościć

Ewa Raczyńska
Ewa Raczyńska
22 listopada 2017
Fot. Facebook/CGTN
 

W maju Alla Levushkina skończyła 90 lat. I może nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że pochodząca z Rosji, mieszkająca w Riazaniu kobieta tygodniowo wykonuje cztery operacje. Co prawda musi stanąć na stołku, by mieć jak najlepszy widok na swoich pacjentów leżących na stole operacyjnym, ale nie jest to dla niej żadną uciążliwością. 

Alla Levushkina rozpoczyna dzień o ósmej rano prowadząc klinikę dla swoich pacjentów, a o jedenastej w szpitalu w Riazaniu rozpoczyna operacje. W trakcie trwającej 67 lat kariery zawodowej Alla wykonała ponad 10 000 operacji. Jednak nie zawsze chciała być chirurgiem, jako dziecko marzyła o tym, by zostać geologiem, jej plany zmieniły się pod wpływem przeczytanej powieści o lekarzach. Zdecydowała się więc na studia w Moskiewskim Instytucie Medycznym, jako specjalizację wybrała proktologię, choć wcześniej myślała o endokrynologii. Jednak w czasach, gdy studiowała to właśnie proktologów można było w Rosji policzyć na palcach dwóch rąk.

Czasy studiów nie były łatwe, wszystkiego wówczas brakowało. Alla wspomina, że studentom medycyny raz w miesiącu przysługiwała butelka alkoholu, tę wymieniali na jedzenie, wymieniali się między sobą wszystkim, co mieli. Rodzice Alli wysyłali jej ziemniaki, inni dostawali mięso, ryby – każdy się dzielił tym, co miał.

Alla nigdy nie wyszła za mąż, nie ma dzieci, mieszka z ośmioma kotami. Kiedy ma wolne pomaga w opiece nad niepełnosprawnym siostrzeńcem. Pytana, czy wybiera się na emeryturę, mówi, że praca to wszystko co ma, a na emeryturze nie miałaby co robić. Powtarza, że lekarz to nie tylko zawód, to też sposób życia.

Za swoje zawodowe zaangażowanie i osiągnięcia Alla została nagrodzona w Rosji nagrodą dla najlepszego lekarza.

 

źródło: dailymail.com.


7 kroków do wyleczenia ran przemocy domowej

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
22 listopada 2017
Fot. istock/Jasmina81

Na początku jesteś zawstydzona. Ciągle jeszcze uważasz, że zasługujesz na to, co cię spotkało, na to, jak byłaś traktowana. Potem obwiniasz się, że do tego dopuściłaś. Zajęło ci trochę czasu, zanim odeszłaś. Ale udało się, teraz próbujesz odbudować samą siebie na nowo. Tylko jak?

Krok po kroku, powoli musisz przejść przez te siedem etapów:

1. Bezpieczeństwo przede wszystkim 

Proces uzdrawiania rozpoczyna się, gdy ofiara jest ostatecznie daleko od sprawcy. To może potrwać miesiące lub nawet lata planowania i przygotowania, zanim stanie się rzeczywistością. Bezpieczeństwo oznacza, że ​​budzisz się i zasypiasz bez strachu.

2. Stabilizacja środowiska

Zanim podejmiesz terapię – odpocznij.  Dostosuj się do nowej sytuacji.  Może minąć nawet kilka miesięcy zanim będziesz gotowa na rozmowę.

3. Wsparcie bezwarunkowe

I pamiętaj, że dobry przyjaciel jest czasem większym skarbem niż rodzina.

4. Dzielenie się doświadczeniami

Jednym z najskuteczniejszych sposobów na odzyskanie sił jest znalezienie grupy wsparcia. Szukaj osób o podobnych doświadczeniach. To pozwali ci uświadomić sobie, że nie jesteś sama ani osamotniona w swoich przeżyciach.

5. Porządkowanie zdarzeń

Jest to często najtrudniejszy krok z punktu widzenia naszej świadomości.  Większość ofiar nawet nie zdaje sobie sprawy z tego, jak bardzo zostały skrzywdzone.

6. Leczenie ran

Musisz podjąć ze sobą wewnętrzny dialog na temat tego, co się stało. Realny, mądry, szczery – przeanalizować wszystko, co się stało. W miarę upływu czasu zaczniesz być dumna ze swoich blizn jako dowodu jej siły, determinacji, męstwa i wytrwałości.

7. Ustalanie standardów

Opracuj dla siebie samej granice tego, co można w związku akceptować. Jeśli zostaną przekroczone – reaguj. Żądaj szacunku. 


Na podstawie: psychcentral.com

 


Zobacz także

„KOCHAJ SIEBIE. Koniecznie, kochaj siebie”. Akcja „List do dziecka”

Toczeń – groźna choroba autoimmunologiczna. Pierwsze objawy są mylące

Po 40-tce powinniśmy pracować jedynie 3 dni w tygodniu. To potwierdzone naukowo!